W skrócie
Eloralintide to długo działający peptyd firmy Eli Lilly wzorowany na amylinie, hormonie trzustki, który po posiłku daje mózgowi sygnał sytości; bada się go w leczeniu otyłości i nadwagi, samodzielnie i razem z tirzepatydem. Pobudza receptory amyliny, a w badaniach na komórkach z ludzkimi receptorami najsilniej jeden z ich typów, receptor AMY1. W badaniu II fazy u 263 dorosłych z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy masa ciała spadła po 48 tygodniach średnio o 20,1% na dawce 9 mg, wobec 0,4% na placebo, przy założeniu, że wszyscy przyjmowaliby lek do końca badania.
Co to jest
Eloralintide (oznaczenie badawcze LY3841136) opracowała firma Eli Lilly na wzór ludzkiej amyliny. Jego łańcuch ma 37 aminokwasów, w tym trzy spoza zestawu aminokwasów zapisanych w kodzie genetycznym, a mostek siarkowy obecny w amylinie zastąpiono trwalszym wiązaniem. Do cząsteczki dołączono kwas tłuszczowy, który wiąże ją z albuminą we krwi i wydłuża działanie. Okres półtrwania, czyli czas, po którym we krwi zostaje połowa leku, wynosi około 2 tygodni, dlatego wystarcza jeden zastrzyk podskórny na tydzień. Należy do tej samej rodziny co cagrilintide, ale w odróżnieniu od niego w badaniach na komórkach wyraźnie silniej pobudzał receptor amyliny AMY1 niż pokrewny receptor kalcytoniny.
Jak działa
Amylina jest wydzielana przez trzustkę razem z insuliną podczas posiłku i wywołuje sytość, która kończy jedzenie. W badaniach na zwierzętach działała między innymi w tylnej części pnia mózgu: w polu najdalszym (area postrema) i w jądrze pasma samotnego. Jej receptory to receptor kalcytoniny połączony z jednym z trzech białek RAMP; tak powstają receptory AMY1, AMY2 i AMY3. W komórkach z ludzkimi receptorami eloralintide pobudzał receptor AMY1 około 12 razy silniej niż sam receptor kalcytoniny i około 11 razy silniej niż AMY3. U otyłych szczurów zmniejszał ilość zjadanej karmy i masę ciała, głównie kosztem tkanki tłuszczowej.
W jakim kierunku się go bada
- Otyłość i nadwaga
- Otyłość z cukrzycą typu 2
- Połączenie z tirzepatydem
- Bezdech senny przy otyłości
- Choroba zwyrodnieniowa kolan
Dawkowanie
- Dawka
- 9 mg
- Zakres
- 1–9 mg
- Częstotliwość
- 1× w tygodniu
- Cykl
- 48 tygodni
Co pokazały badania
- Badania u ludzi
W badaniu II fazy u 263 dorosłych z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy masa ciała spadła po 48 tygodniach średnio o 9,4% na dawce 1 mg, 17,6% na 6 mg i 20,1% na 9 mg, wobec 0,4% na placebo. To wynik przy założeniu, że wszyscy przyjmowaliby lek do końca badania. [2]
- Badania u ludzi
W tym samym badaniu co najmniej 10% masy ciała straciło 82% osób na dawce 9 mg, wobec 13% na placebo. [2]
- Badania u ludzi
W 12-tygodniowym badaniu I fazy u 100 osób z otyłością lub nadwagą dawka 12 mg, podawana od pierwszego tygodnia bez stopniowego zwiększania, obniżyła masę ciała o 11,3% więcej niż placebo. [4]
- Badania u ludzi
Według komunikatu sponsora u 367 dorosłych z otyłością lub nadwagą i cukrzycą typu 2 eloralintide 9 mg z tirzepatydem 15 mg obniżył po 48 tygodniach masę ciała o 23,3%, wobec 14,8% na samym tirzepatydzie i 3,0% na placebo. Hemoglobina glikowana (HbA1c, średni poziom cukru z ostatnich miesięcy) spadła o 2,9 punktu procentowego. [8]
- Badania na zwierzętach
U otyłych szczurów eloralintide i cagrilintide w tej samej dawce obniżyły masę ciała po 15 dniach o 11,1% i 13,3%. Przy eloralintide tkanka tłuszczowa stanowiła 80% utraconej masy, a przy cagrilintide 63%. [3]
- Badania na zwierzętach
U szczurów eloralintide wywoływał mniejszą awersję smakową (niechęć do smaku kojarzonego ze złym samopoczuciem) niż cagrilintide: dawka dająca połowę maksymalnego efektu była około dwa razy wyższa (8,9 wobec 4,2 nmol/kg). [3]
- Hodowle komórek i tkanek
W komórkach z ludzkimi receptorami eloralintide pobudzał receptor amyliny AMY1 około 12 razy silniej niż receptor kalcytoniny i około 11 razy silniej niż receptor AMY3. [3]
Dla dociekliwych: pełny przegląd naukowy z mechanizmami, szczegółami badań i bibliografią.
Wprowadzenie
Eloralintide (oznaczenie badawcze LY3841136) to selektywny agonista receptora amyliny, rozwijany przez firmę Eli Lilly jako lek na otyłość podawany raz w tygodniu we wstrzyknięciu podskórnym [1, 3]. Amylina to peptyd z 37 aminokwasów, który komórki beta trzustki wydzielają razem z insuliną w odpowiedzi na posiłek. Wpływa na opróżnianie żołądka, wydzielanie glukagonu po posiłku i apetyt [3], a jej podstawowym działaniem jest wywoływanie sytości kończącej posiłek [5].
Pierwszy lek wzorowany na amylinie, pramlintyd, działa krótko i trzeba go podawać 2–3 razy dziennie [3]. Cagrilintide podaje się raz w tygodniu, ale pobudza on receptory amyliny i receptor kalcytoniny z podobną siłą [3, 4]. Zmiany w cząsteczce eloralintide miały umożliwić podawanie raz w tygodniu i zapewnić wybiórczość wobec receptorów amyliny [3].
Eloralintide przeszedł badania I fazy z pojedynczą dawką [3] i z dawkami wielokrotnymi [4] oraz 48-tygodniowe badanie II fazy u 263 dorosłych z otyłością lub nadwagą [1, 2]. Sponsor ogłosił też wyniki badania fazy 2b, w którym eloralintide łączono z tirzepatydem u osób z cukrzycą typu 2 [8]. Trwa program III fazy ENLIGHTEN [10–14].
Kluczowe ustalenia
- W komórkach z ludzkimi receptorami eloralintide pobudzał receptor AMY1 około 12 razy silniej niż receptor kalcytoniny i około 11 razy silniej niż receptor AMY3 [3]
- Okres półtrwania u ludzi wynosi około 2 tygodni (12,9–15,3 dnia po pojedynczej dawce), co pozwala na podawanie raz w tygodniu [3, 4]
- U otyłych szczurów zmniejszał jedzenie i masę ciała, głównie kosztem tkanki tłuszczowej; u szczurów wywoływał też mniejszą awersję smakową niż cagrilintide [3]
- W 12-tygodniowym badaniu I fazy dawka 12 mg bez stopniowego zwiększania obniżyła masę ciała o 11,3% więcej niż placebo [4]
- W badaniu II fazy u 263 dorosłych z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy masa ciała spadła po 48 tygodniach o 9,4–20,1% zależnie od dawki, wobec 0,4% na placebo. To estymand skuteczności, czyli wynik przy założeniu, że wszyscy przyjmowaliby lek do końca badania [1, 2]
- Według komunikatu sponsora u osób z cukrzycą typu 2 eloralintide 9 mg z tirzepatydem 15 mg obniżył masę ciała po 48 tygodniach o 23,3%, wobec 14,8% na samym tirzepatydzie [8]
Mechanizm działania
Amylina i jej receptory
W badaniach przedklinicznych amylina i pokrewna jej kalcytonina łososiowa działały na neurony w tylnej części pnia mózgu (jądro pasma samotnego i pole najdalsze, area postrema), w jądrze przyramiennym bocznym, w śródmózgowiu i w podwzgórzu [5]. Amylina spowalnia też opróżnianie żołądka, działając przez ośrodkowy układ nerwowy [4].
Receptor amyliny składa się z dwóch części: receptora kalcytoniny (CTR) i jednego z trzech białek modyfikujących aktywność receptora (RAMP1, RAMP2 lub RAMP3). Tak powstają receptory AMY1, AMY2 i AMY3 [3, 4]. Sam receptor kalcytoniny, bez białka RAMP, najsilniej wiąże kalcytoninę, hormon znany głównie z udziału w gospodarce wapniowej i kostnej. Amylina i kalcytonina wiążą się z oboma rodzajami receptorów, ale amylina silniej z receptorami amyliny [3].
Wybiórczość eloralintide
W testach na komórkach z ludzkimi receptorami mierzono stężenie leku dające połowę maksymalnej odpowiedzi komórki (EC50, mierzone przez wzrost cAMP, przekaźnika sygnału w komórce). Dla eloralintide wyniosło ono 23,9 pM na receptorze AMY1, 291,0 pM na receptorze kalcytoniny i 253,8 pM na receptorze AMY3. Lek był więc około 12 razy silniejszy na AMY1 niż na receptorze kalcytoniny i około 11 razy silniejszy niż na AMY3, a na AMY3 i receptorze kalcytoniny działał podobnie [3]. W testach wiązania jego powinowactwo do AMY1 było około 8 razy większe niż do receptora kalcytoniny i do AMY3. Przewaga nad receptorem kalcytoniny utrzymywała się także w obecności albuminy [3].
Na receptorach szczura profil był inny. Eloralintide był około 45 razy silniejszy na AMY1 niż na receptorze kalcytoniny, ale tylko około 3 razy silniejszy na AMY1 niż na AMY3. U szczurów pobudzał więc wyraźnie oba receptory amyliny, a ludzkie receptory głównie AMY1 [3]. Cagrilintide pobudza AMY1, AMY3 i receptor kalcytoniny z podobną siłą, zarówno w testach na receptorach ludzkich, jak i szczurzych [3].
Autorzy badania I fazy stawiają hipotezę, że profil tolerancji eloralintide może wynikać z wybiórczości wobec AMY1 albo z farmakokinetyki: powolnego wchłaniania i małych wahań stężenia między zastrzykami [4]. Autorzy pracy przedklinicznej zaznaczają, że nie ustalono progu wybiórczości, od którego ma ona znaczenie biologiczne, a różnice między eloralintide a cagrilintide u szczurów mogą wynikać z pobudzania receptora kalcytoniny, a nie z różnicy między AMY1 i AMY3 [3].
Budowa i farmakokinetyka
Eloralintide to liniowy peptyd z 37 aminokwasami w łańcuchu głównym, w tym trzema niekodowanymi (w pozycjach 11, 15 i 22). Mostek disiarczkowy naturalnej amyliny zastąpiono wiązaniem metylenotioacetalowym, które zwiększa stabilność chemiczną. Do lizyny w pozycji 26 przyłączono dwie reszty kwasu γ-glutaminowego i 20-węglowy kwas dikarboksylowy. Ten fragment wiąże się z albuminą i wydłuża okres półtrwania [3].
U szczurów i małp eloralintide miał większą ekspozycję, dłuższy okres półtrwania i bardziej płaski profil stężeń niż cagrilintide [3]. U ludzi po pojedynczym zastrzyku podskórnym najwyższe stężenie we krwi występowało po 72–132 godzinach (mediana), a okres półtrwania wynosił 310–366 godzin, czyli 12,9–15,3 dnia. Dla porównania cagrilintide ma okres półtrwania 159–195 godzin, czyli 6,6–8,1 dnia [3]. Przy podawaniu raz w tygodniu najwyższe stężenie było tylko 1,28–1,38 raza większe od najniższego, a ekspozycja rosła proporcjonalnie do dawki [4].
Amylina i pramlintyd spowalniają opróżnianie żołądka. W badaniu I fazy wyższe dawki eloralintide po pierwszym zastrzyku nieznacznie zmniejszyły wchłanianie paracetamolu (pośrednia miara opróżniania żołądka), ale po 12 tygodniach wartości wróciły do wyjściowych. Autorzy uznali, że wpływ na opróżnianie żołądka może być przemijający [4].
Przegląd badań
Badania przedkliniczne (Briere i wsp., 2025)
U szczupłych szczurów pojedyncza dawka eloralintide (0,1–300 nmol/kg podskórnie) zmniejszała ilość zjadanej karmy i masę ciała proporcjonalnie do dawki. Po najwyższej dawce masa ciała spadła po 4 dniach o 14,9%, a po tej samej dawce cagrilintide o 14,5% [3].
W teście warunkowanej awersji smakowej szczury piły roztwór sacharyny, a potem dostawały zastrzyk leku. Jeśli lek wywołuje złe samopoczucie, zwierzęta zaczynają unikać tego smaku. Jedzenie po dobie zmniejszało się po obu lekach podobnie, ale eloralintide wywoływał mniejszą awersję: dawka dająca połowę maksymalnego efektu wynosiła 8,9 nmol/kg, wobec 4,2 nmol/kg dla cagrilintide [3].
U szczurów z otyłością wywołaną dietą eloralintide podawany co 3 dni (0,1–100 nmol/kg) zmniejszał jedzenie i masę ciała zależnie od dawki. Po dawce 100 nmol/kg masa ciała spadła po 13 dniach o 12,3% [3]. W bezpośrednim porównaniu po 15 dniach eloralintide 100 nmol/kg obniżył masę ciała o 11,1%, a cagrilintide w tej samej dawce o 13,3%. Tkanka tłuszczowa stanowiła 80% utraconej masy przy eloralintide i 63% przy cagrilintide, a ubytek masy beztłuszczowej był przy eloralintide istotnie mniejszy [3].
W abstrakcie konferencyjnym z 2026 roku zespół badaczy Lilly opisał, że u otyłych szczurów połączenie eloralintide z tirzepatydem, podawane razem albo jako dodatek do trwającego leczenia tirzepatydem, silniej zmniejszało jedzenie, masę ciała i tkankę tłuszczową niż każdy lek osobno [9].
Faza 1: pojedyncza dawka (Briere i wsp., 2025)
W randomizowanym badaniu z placebo 48 zdrowych dorosłych (średnie BMI 27,5) otrzymało jeden zastrzyk podskórny eloralintide w dawce od 0,04 do 12 mg albo placebo. W każdej z sześciu grup 6 osób dostało lek, a 2 placebo [3]. Dawki do 1,2 mg nie różniły się od placebo pod względem zmiany masy ciała. Po dawce 4 mg masa ciała spadła po 4 tygodniach o 2,5%, a po 12 mg o 4,4%, wobec wzrostu o 0,6% na placebo [3].
Faza 1: dawki wielokrotne (Bhattachar i wsp., 2026)
Do 12-tygodniowego badania w trzech ośrodkach w USA włączono 100 osób z otyłością lub nadwagą (średnio 44 lata, 29% kobiet, średnie BMI 32,6) [4]. W odróżnieniu od innych badań leków amylinowych i inkretynowych dawki nie zwiększano stopniowo: od pierwszego tygodnia podawano 1,2, 3, 6 lub 12 mg raz w tygodniu [4]. Wyniki po 12 tygodniach [4]:
| Ramię (1× w tygodniu) | n | Spadek masy ciała względem placebo |
|---|---|---|
| Placebo | 27 | — |
| Eloralintide 1,2 mg | 8 | −2,6% |
| Eloralintide 3 mg | 6 | −8,9% |
| Eloralintide 6 mg | 23 | −8,5% |
| Eloralintide 12 mg | 36 | −11,3% |
Na placebo masa ciała wzrosła o 0,2%. Różnica wobec placebo była istotna dla dawek 3, 6 i 12 mg. Stężenia lipidów nie zmieniły się istotnie, a glukoza na czczo u tych osób bez cukrzycy pozostała bez zmian [4].
Faza 2 (Billings i wsp., 2025)
W randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą i placebo wzięło udział 263 dorosłych z 46 ośrodków w USA, z BMI co najmniej 30 albo co najmniej 27 z chorobą związaną z masą ciała, bez cukrzycy typu 2. Przez 48 tygodni otrzymywali raz w tygodniu podskórnie placebo lub eloralintide [1]. Uczestnicy mieli średnio 49 lat, ważyli 109,1 kg i mieli BMI 39,1; 78% stanowiły kobiety [1]. Wszyscy byli objęci interwencją dietetyczną i dotyczącą stylu życia [7].
Cztery ramiona dostawały od początku stałą dawkę: 1, 3, 6 lub 9 mg. W schemacie 6 → 9 mg podawano 6 mg przez 20 tygodni, a potem 9 mg przez 28 tygodni. W schemacie 3 → 6 → 9 mg podawano 3 mg przez 4 tygodnie, 6 mg przez 4 tygodnie i 9 mg przez 40 tygodni [2].
Zmiana masy ciała po 48 tygodniach w estymandzie skuteczności [1], czyli przy założeniu, że wszyscy uczestnicy przyjmowaliby lek do końca badania; średnie z wyników w rejestrze badania [2]:
| Ramię | n | Zmiana masy ciała | Zmiana masy ciała w kg | Spadek masy ciała o co najmniej 10% |
|---|---|---|---|---|
| Placebo | 53 | −0,4% | −0,2 kg | 13% osób |
| 1 mg | 28 | −9,4% | −10,2 kg | 53% osób |
| 3 mg | 24 | −12,4% | −13,3 kg | 60% osób |
| 6 mg | 28 | −17,6% | −18,7 kg | 77% osób |
| 9 mg | 54 | −20,1% | −21,3 kg | 82% osób |
| 6 → 9 mg | 24 | −19,9% | −21,0 kg | 91% osób |
| 3 → 6 → 9 mg | 52 | −16,5% | −18,0 kg | 79% osób |
W estymandzie reżimu leczenia, który uwzględnia wszystkich uczestników niezależnie od przerwania leczenia, spadek masy ciała wyniósł według relacji z konferencji ObesityWeek 2025 od 7,3% na dawce 1 mg do 17,5% na dawce 9 mg, wobec 2,3% na placebo [7].
Badanie ukończyło 168 z 210 osób na eloralintide i 38 z 53 na placebo [2]. Według tej samej relacji z konferencji około dwóch trzecich utraconej masy stanowiła tkanka tłuszczowa, a jedną trzecią masa beztłuszczowa. HbA1c spadła we wszystkich ramionach eloralintide bardziej niż na placebo. Na dawce 9 mg i w obu schematach dochodzących do 9 mg istotnie wzrósł cholesterol HDL i bardziej spadły trójglicerydy [7]. Według komunikatu sponsora leczenie wiązało się też z poprawą obwodu talii, ciśnienia tętniczego, lipidów, glikemii i markerów stanu zapalnego [6].
Faza 2b z tirzepatydem w cukrzycy typu 2 (komunikat sponsora, 2026)
30 września 2026 roku Eli Lilly przedstawiła w komunikacie prasowym wyniki 48-tygodniowego badania fazy 2b (NCT06603571) z podwójnie ślepą próbą i placebo [8]. Wzięło w nim udział 367 dorosłych z otyłością lub nadwagą i cukrzycą typu 2, ze średnią masą ciała 105,4 kg i HbA1c 8,1%. Eloralintide i tirzepatyd, agonistę receptorów GIP i GLP-1, podawano w osobnych zastrzykach. Leczenie eloralintide zaczynano od 1 lub 3 mg, a w ramionach z połączeniem dawki obu leków zwiększano co 4 tygodnie [8]. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana masy ciała na połączeniu w porównaniu z placebo; pozostałe porównania były drugorzędowe [8].
Wyniki po 48 tygodniach w estymandzie skuteczności, według komunikatu sponsora [8]:
| Ramię | Zmiana masy ciała | Zmiana HbA1c |
|---|---|---|
| Eloralintide 3 mg + tirzepatyd 5 mg | −13,2% | −2,2 pkt proc. |
| Eloralintide 6 mg + tirzepatyd 5 mg | −19,4% | −2,7 pkt proc. |
| Eloralintide 6 mg + tirzepatyd 10 mg | −19,9% | −2,6 pkt proc. |
| Eloralintide 9 mg + tirzepatyd 15 mg | −23,3% | −2,9 pkt proc. |
| Tirzepatyd 15 mg | −14,8% | −2,4 pkt proc. |
| Eloralintide 3 mg | −8,2% | −1,1 pkt proc. |
| Eloralintide 6 mg | −12,3% | −1,4 pkt proc. |
| Eloralintide 9 mg | −11,1% | −1,3 pkt proc. |
| Placebo | −3,0% | −0,3 pkt proc. |
W tym badaniu uczestnicy mieli cukrzycę typu 2, więc wyników nie można wprost zestawiać z fazą 2 u osób bez cukrzycy.
Doświadczenia użytkowników
Zestawiliśmy relacje 146 użytkowników Reddita, którzy opisali własne stosowanie eloralintide (głównie r/Eloralintide, r/Retatrutide, r/GLP1ResearchTalk i r/Biohacking, 2024–2026); każdą osobę liczymy raz. 84 z nich stosowało preparat poza badaniami klinicznymi, a 62 to uczestnicy badań. To relacje z niekontrolowanej próby: uczestnicy badań zwykle nie wiedzą, czy dostają lek, czy placebo, a osoby spoza badań najczęściej łączą eloralintide z innym lekiem.
Mniejszy apetyt albo szybsze uczucie sytości opisało 76 ze 146 osób: 38 z 84 spoza badań i 38 z 62 uczestników badań. Wśród osób spoza badań 64 z 84 stosowały eloralintide jako dodatek do leku działającego na receptor GLP-1 (najczęściej tirzepatydu lub retatrutydu), a 23 jako powód podały zatrzymanie spadku masy ciała, tak zwane plateau, albo słabe działanie tych leków. Jedna z tych osób pisała, że lek „Really helps with keeping food noise down and feeling full quicker”, czyli wycisza natrętne myśli o jedzeniu i przyspiesza sytość.
Eloralintide z cagrilintide porównały 24 osoby spoza badań. Lepiej oceniło go 18 z nich. Najczęściej pisały o braku zmęczenia, które miały po cagrilintide (10 osób, np. „I couldn’t handle the Cag fatigue”, czyli zmęczenia po cagrilintide nie dało się wytrzymać), i o mniejszych nudnościach (6 osób). Pozostałe sześć osób nie zauważyło przewagi albo wolało cagrilintide. Zmęczenie zgłaszali częściej uczestnicy badań (28 z 62) niż osoby spoza badań (7 z 84), podobnie nudności (16 z 62 wobec 4 z 84).
Dawkowanie i protokoły
Dawki stosowane w badaniach
| Badanie | Model lub populacja | Dawka i droga podania | Czas |
|---|---|---|---|
| Briere 2025 [3] | Szczupłe szczury | 0,1–300 nmol/kg podskórnie, jednorazowo | 4 dni obserwacji |
| Briere 2025 [3] | Szczury z otyłością wywołaną dietą | 0,1–100 nmol/kg podskórnie co 3 dni | 13–15 dni |
| Briere 2025 [3] | Zdrowi dorośli, n = 48 (36 na leku, 12 na placebo) | 0,04–12 mg podskórnie, jednorazowo | obserwacja masy ciała do 29. dnia |
| Bhattachar 2026 [4] | Dorośli z otyłością lub nadwagą, n = 100 (73 na leku, 27 na placebo) | 1,2 mg (n = 8), 3 mg (n = 6), 6 mg (n = 23) lub 12 mg (n = 36) podskórnie 1× w tygodniu, bez zwiększania dawki | 12 tygodni |
| Billings 2025 [1, 2] | Dorośli z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy typu 2, n = 263 (210 na leku, 53 na placebo) | 1 mg (n = 28), 3 mg (n = 24), 6 mg (n = 28) lub 9 mg (n = 54) podskórnie 1× w tygodniu od początku; 6 → 9 mg (n = 24); 3 → 6 → 9 mg (n = 52) | 48 tygodni |
| Faza 2b, komunikat sponsora [8] | Dorośli z otyłością lub nadwagą i cukrzycą typu 2, n = 367 | Eloralintide 3, 6 lub 9 mg podskórnie 1× w tygodniu, sam lub z tirzepatydem 5, 10 lub 15 mg w osobnym zastrzyku; początek od 1 lub 3 mg | 48 tygodni |
W badaniu II fazy dawkę docelową 9 mg dostawały trzy z sześciu ramion eloralintide, łącznie 130 z 210 osób. Badano tam dawki 1–9 mg podawane raz w tygodniu przez 48 tygodni [2]. Z tego badania pochodzą kafelki na górze strony.
Dawkowanie raportowane przez użytkowników
Zestawiliśmy relacje 62 użytkowników Reddita spoza badań klinicznych, którzy opisali własne stosowanie eloralintide w zastrzykach podskórnych i podali dawkę, częstotliwość lub czas stosowania (r/Retatrutide, r/Biohacking, r/Eloralintide, r/BodyHackGuide i inne, 2026); każdą osobę liczymy raz. Dawkę podały 52 osoby. Kafelki na górze strony pochodzą z badań klinicznych, nie z tych relacji.
| Parametr | Najczęściej raportowane | Zakres w większości relacji (co najmniej połowa) |
|---|---|---|
| Dawka na podanie | 1 mg (17 osób) | 0,5–1,5 mg (27 z 52 osób) |
| Częstotliwość | 1× w tygodniu (18 z 21 osób, które ją podały) | — |
| Okres stosowania | podało go 37 osób | 2–5 tygodni (19 z 37 osób) |
Poza zakresem: 250 µg (1 osoba), 2 mg (6 osób), 3 mg (15 osób), 4 mg, 6 mg i 8 mg (po 1 osobie). Eloralintide z retatrutydem lub tirzepatydem łączyło 49 z 62 osób.
To relacje użytkowników, a nie zalecenie ani dawka zbadana klinicznie.
Profil bezpieczeństwa
W badaniu II fazy najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi na eloralintide były nudności i zmęczenie, częstsze na wyższych dawkach [1]. Według sponsora były zwykle łagodne lub umiarkowane, rzadziej występowały przy wolniejszym zwiększaniu dawki, a na dawkach 1 i 3 mg podobnie często jak na placebo [6]. Wybrane zdarzenia z rejestru badania, liczba osób ze zdarzeniem w okresie obserwacji do 58 tygodni [2]:
| Ramię | Nudności | Zmęczenie | Wymioty | Bradykardia | Łysienie |
|---|---|---|---|---|---|
| Placebo | 7/53 | 6/53 | 0/53 | 0/53 | 0/53 |
| 1 mg | 3/28 | 0/28 | 0/28 | 0/28 | 1/28 |
| 3 mg | 3/24 | 3/24 | 0/24 | 0/24 | 0/24 |
| 6 mg | 18/28 | 8/28 | 7/28 | 3/28 | 1/28 |
| 9 mg | 18/54 | 23/54 | 6/54 | 3/54 | 6/54 |
| 6 → 9 mg | 13/24 | 11/24 | 4/24 | 0/24 | 2/24 |
| 3 → 6 → 9 mg | 13/52 | 11/52 | 1/52 | 3/52 | 5/52 |
Najwięcej nudności było w ramieniu, które od pierwszego tygodnia dostawało 6 mg (18 z 28 osób); w schemacie zaczynającym się od 3 mg nudności miało 13 z 52 osób [2]. Bradykardia to zwolnienie akcji serca. Zaparcia zgłosiło 13 z 54 osób na dawce 9 mg, wobec 3 z 53 na placebo. Poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u 11 z 210 osób na eloralintide i 3 z 53 na placebo; nikt nie zmarł. Z powodu zdarzeń niepożądanych badanie przerwało 6 z 210 osób na eloralintide i 2 z 53 na placebo [2].
W 12-tygodniowym badaniu I fazy, w którym nie zwiększano stopniowo dawki, najczęstsze były spadek apetytu (14 z 73 osób na eloralintide), ból głowy (9), zmęczenie i COVID-19 (po 8). Na placebo (27 osób) spadek apetytu i ból głowy miało po 1 osobie [4]. Biegunkę, nudności i wymioty zgłosiło odpowiednio 7, 6 i 3 osoby na eloralintide i nikt na placebo; większość zdarzeń była łagodna [4]. Cztery osoby miały zdarzenia dotyczące nastroju (trzy łagodne, jedno umiarkowane). Trzy z nich były w grupie 12 mg; wszystkie zakończyły leczenie, a objawy ustąpiły w ciągu 2–4 dni [4]. Tętno spadło po 12 tygodniach średnio o 14,4 uderzenia na minutę na dawce 12 mg, wobec 3,4 na placebo, bez objawowej bradykardii. Jedno poważne zdarzenie na eloralintide, ostre uszkodzenie nerek, badacze uznali za niezwiązane z leczeniem [4].
Po pojedynczej dawce 9 zdrowych osób na eloralintide zgłosiło 16 zdarzeń niepożądanych, prawie wszystkie łagodne. U dwóch osób wystąpiły 4 zdarzenia żołądkowo-jelitowe, w tym jedne umiarkowane wymioty; poważnych zdarzeń nie było [3].
W badaniu fazy 2b z tirzepatydem najczęstsze były zdarzenia żołądkowo-jelitowe, zwykle łagodne lub umiarkowane i występujące głównie w okresie zwiększania dawki, częstsze w ramionach z połączeniem niż przy każdym leku osobno. Według komunikatu sponsora leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych przerwało 10,8–27,0% osób na połączeniu, 0–10,8% na samym eloralintide, 2,9% na tirzepatydzie i 16,7% na placebo [8].
Badania obejmowały wyłącznie dorosłych: fazę 2 prowadzono u osób w wieku 18–75 lat bez cukrzycy typu 2 i bez bradyarytmii ani bradykardii zatokowej, a do fazy 1 nie włączano osób z przewlekłą chorobą serca, wątroby lub nerek, więc dane nie ustalają bezpieczeństwa u dzieci, w ciąży ani podczas karmienia piersią [1, 2, 4].
Kierunki badań
Eloralintide jest oceniany w programie III fazy ENLIGHTEN. W każdym badaniu porównuje się go z placebo, a głównym wynikiem jest procentowa zmiana masy ciała po 64 tygodniach:
| Badanie | Populacja | Planowana liczba uczestników | Drugi główny wynik |
|---|---|---|---|
| ENLIGHTEN-1 [10] | Otyłość lub nadwaga bez cukrzycy typu 2 | 1980 | — |
| ENLIGHTEN-2 [11] | Otyłość lub nadwaga z cukrzycą typu 2 | 1035 | — |
| ENLIGHTEN-3 [12] | Obturacyjny bezdech senny z otyłością lub nadwagą | 800 | Liczba bezdechów i spłyceń oddechu na godzinę snu (AHI) |
| ENLIGHTEN-4 [13] | Ból kolan w chorobie zwyrodnieniowej z otyłością lub nadwagą | 900 | Ból w skali WOMAC |
| ENLIGHTEN-6 [14] | Otyłość lub nadwaga utrzymująca się mimo stałego leczenia lekiem inkretynowym | 900 | — |
W ENLIGHTEN-1 osoby ze stanem przedcukrzycowym pozostaną w przedłużonej fazie badania przez kolejne 2 lata [10]. ENLIGHTEN-6 sprawdza eloralintide jako dodatek do leczenia inkretynowego; już po wynikach fazy 2 sponsor informował, że ocenia jego stosowanie jako uzupełnienia takiego leczenia [6]. Drugim kierunkiem jest leczenie skojarzone z tirzepatydem, badane u szczurów [9] i w fazie 2b u osób z cukrzycą typu 2 [8].
Powiązane artykuły
- Cagrilintide: peptyd wpływający na odchudzanie i poziom cukru, inny długo działający odpowiednik amyliny, badany także razem z semaglutydem
- Retatrutyd: peptyd wpływający na odchudzanie i poziom cukru, potrójny agonista receptorów GLP-1, GIP i glukagonu
- Semaglutyd: peptyd wpływający na odchudzanie, poziom cukru i serce, agonista receptora GLP-1
Bibliografia
- Billings LK, Hsia S, Bays H, et al. Eloralintide, a selective amylin receptor agonist for the treatment of obesity: a 48-week phase 2, multicentre, double-blind, randomised, placebo-controlled trial. The Lancet. 2025;406(10520):2631-2643. DOI: 10.1016/S0140-6736(25)02155-5
- ClinicalTrials.gov. NCT06230523: A Study of LY3841136 Compared With Placebo in Adult Participants With Obesity or Overweight. Wyniki opublikowane w rejestrze 24 czerwca 2026. clinicaltrials.gov/study/NCT06230523. Dostęp: 10 października 2026.
- Briere DA, Qu H, Lansu K, et al. Eloralintide (LY3841136), a novel amylin receptor agonist for the treatment of obesity: From discovery to clinical proof of concept. Molecular Metabolism. 2025;102:102271. DOI: 10.1016/j.molmet.2025.102271
- Bhattachar S, Tham LS, Tidemann-Miller B, et al. Eloralintide, a selective, long-acting amylin receptor agonist for treatment of obesity: Phase 1 proof of concept. Diabetes, Obesity and Metabolism. 2026;28(4):2651-2660. DOI: 10.1111/dom.70439
- Hankir MK, Le Foll C. Central nervous system pathways targeted by amylin in the regulation of food intake. Biochimie. 2025;229:95-104. DOI: 10.1016/j.biochi.2024.10.012
- Eli Lilly and Company. Lilly's selective amylin agonist, eloralintide, demonstrated meaningful weight loss and favorable tolerability in a Phase 2 study of adults with obesity or overweight. Komunikat prasowy, 6 listopada 2025. investor.lilly.com
- Monostra M. Novel amylin receptor agonist induces 'clinically meaningful' weight loss. Healio Endocrinology, 6 listopada 2025 (relacja z konferencji ObesityWeek 2025). healio.com
- Eli Lilly and Company. Lilly's EloraTZP (combination of eloralintide and tirzepatide) delivered greater weight loss and A1C reduction vs. tirzepatide 15 mg in adults with obesity and type 2 diabetes. Komunikat prasowy, 30 września 2026. investor.lilly.com
- Briere DA, O'Farrell LS, Howard C, et al. 3082-LB: The Selective Amylin Analog Eloralintide Enhanced Weight-Loss Efficacy when Combined with Tirzepatide in DIO Rats. Diabetes. 2026;75(Supplement_1):3082-LB (abstrakt konferencyjny ADA). DOI: 10.2337/db26-3082-lb
- ClinicalTrials.gov. NCT07321886 (ENLIGHTEN-1): A Study of Eloralintide (LY3841136) in Participants With Obesity, or Overweight Without Type 2 Diabetes. clinicaltrials.gov/study/NCT07321886. Dostęp: 10 października 2026.
- ClinicalTrials.gov. NCT07282600 (ENLIGHTEN-2): A Study of Eloralintide (LY3841136) in Participants With Obesity or Overweight, and Type 2 Diabetes. clinicaltrials.gov/study/NCT07282600. Dostęp: 10 października 2026.
- ClinicalTrials.gov. NCT07369011 (ENLIGHTEN-3): A Study of Eloralintide (LY3841136) in Participants With Obstructive Sleep Apnea and Obesity or Overweight. clinicaltrials.gov/study/NCT07369011. Dostęp: 10 października 2026.
- ClinicalTrials.gov. NCT07353931 (ENLIGHTEN-4): Efficacy and Safety of Eloralintide (LY3841136) in Participants With Osteoarthritis Knee Pain and Obesity or Overweight. clinicaltrials.gov/study/NCT07353931. Dostęp: 10 października 2026.
- ClinicalTrials.gov. NCT07392190 (ENLIGHTEN-6): A Study of Eloralintide (LY3841136) in Participants With Persistent Obesity Who Are Treated With a Weekly Incretin. clinicaltrials.gov/study/NCT07392190. Dostęp: 10 października 2026.
Najczęstsze pytania
Jak działa eloralintide?
Naśladuje amylinę, hormon wydzielany przez trzustkę razem z insuliną podczas posiłku, który wywołuje sytość. Pobudza receptory amyliny, a w komórkach z ludzkimi receptorami najsilniej receptor AMY1. U szczurów zmniejszał ilość zjadanej karmy proporcjonalnie do dawki, a utracona masa ciała pochodziła głównie z tkanki tłuszczowej.
Czym eloralintide różni się od cagrilintide?
Oba leki wzorowano na amylinie i oba podaje się raz w tygodniu. Cagrilintide pobudza receptory amyliny i receptor kalcytoniny z podobną siłą, a eloralintide w badaniach na komórkach pobudzał receptor AMY1 około 12 razy silniej niż receptor kalcytoniny. Eloralintide ma też dłuższy okres półtrwania: 12,9–15,3 dnia, wobec 6,6–8,1 dnia (159–195 godzin) dla cagrilintide. U szczurów oba leki w tych samych dawkach podobnie zmniejszały jedzenie, ale eloralintide wywoływał mniejszą awersję smakową. W bezpośrednim porównaniu u otyłych szczurów w masie utraconej przy eloralintide było więcej tkanki tłuszczowej (80% wobec 63%).
Ile można schudnąć na eloralintide?
W badaniu II fazy u dorosłych z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy masa ciała spadła po 48 tygodniach średnio o 9,4% na dawce 1 mg, 12,4% na 3 mg, 17,6% na 6 mg i 20,1% na 9 mg, wobec 0,4% na placebo. Te liczby zakładają, że wszyscy przyjmowaliby lek do końca badania. Co najmniej 10% masy ciała straciło 82% osób na dawce 9 mg i 13% na placebo. W innym badaniu, u osób z cukrzycą typu 2, sam eloralintide obniżył po 48 tygodniach masę ciała o 8,2–12,3% (dane sponsora).
Czy eloralintide bada się razem z tirzepatydem?
Tak. Według komunikatu sponsora u 367 dorosłych z otyłością lub nadwagą i cukrzycą typu 2 eloralintide 9 mg z tirzepatydem 15 mg, podawane w osobnych zastrzykach, obniżyły po 48 tygodniach masę ciała o 23,3%. Sam tirzepatyd 15 mg dał spadek o 14,8%, a placebo o 3,0%. HbA1c spadła o 2,9 punktu procentowego, wobec 2,4 punktu na samym tirzepatydzie. Według abstraktu konferencyjnego badaczy Lilly u otyłych szczurów połączenie obu leków także obniżało masę ciała bardziej niż każdy lek osobno.
Jak długo eloralintide utrzymuje się w organizmie?
Okres półtrwania wynosi około 2 tygodni (12,9–15,3 dnia po pojedynczej dawce), a najwyższe stężenie we krwi pojawia się 72–132 godziny po zastrzyku. U zdrowych osób jedna dawka 12 mg obniżyła masę ciała po 4 tygodniach o 4,4%, a dawka 4 mg o 2,5%, wobec wzrostu o 0,6% na placebo.
Na jakim etapie są badania nad eloralintide?
Eloralintide jest w III fazie badań klinicznych. Program ENLIGHTEN obejmuje osoby z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy i z cukrzycą typu 2, z obturacyjnym bezdechem sennym, z bólem kolan w chorobie zwyrodnieniowej oraz osoby, które mimo leczenia lekiem inkretynowym nadal mają otyłość. W każdym z tych badań głównym wynikiem jest zmiana masy ciała po 64 tygodniach.
Co wiadomo o bezpieczeństwie?
Najczęstsze były nudności i zmęczenie. W badaniu II fazy występowały częściej na wyższych dawkach; według sponsora rzadziej przy wolniejszym zwiększaniu dawki, a na dawkach 1 i 3 mg podobnie często jak na placebo. Zdarzały się też wymioty, zaparcia, zwolnienie tętna, a na dawce 9 mg wypadanie włosów (6 z 54 osób, na placebo żadna). Poważne zdarzenia niepożądane miało 11 z 210 osób na eloralintide i 3 z 53 na placebo, a z powodu zdarzeń niepożądanych badanie przerwało odpowiednio 6 i 2 osoby. Badania prowadzono u dorosłych, więc nie ustalają bezpieczeństwa u dzieci, w ciąży ani podczas karmienia piersią.