Przejdź do treści
Przeglądy badań

Cagrilintide: peptyd wpływający na odchudzanie i poziom cukru

Kompleksowy przegląd badań nad cagrilintide — analogiem amyliny łączonym z semaglutydem (CagriSema) w leczeniu otyłości. Mechanizm działania na CTR/RAMP, wyniki programu REDEFINE, perspektywy terapeutyczne.

Pepto Medica10 marca 202615 min czytaniaAktualizacja: 19 źródełJak sprawdzamy
Spis treści

W skrócie

Cagrilintide to długo działający odpowiednik amyliny, hormonu trzustki, który po posiłku daje mózgowi sygnał sytości. Bada się go w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2, samodzielnie i razem z semaglutydem; to połączenie nosi nazwę CagriSema. W badaniu REDEFINE 1 dorośli z otyłością lub nadwagą stracili po 68 tygodniach leczenia CagriSemą średnio 20,4% masy ciała, wobec 3,0% na placebo.

Co to jest

Cagrilintide opracowała firma Novo Nordisk na wzór ludzkiej amyliny, peptydu zbudowanego z 37 aminokwasów. Naturalna amylina łatwo zlepia się we włókna, a starszy lek na jej wzór, pramlintyd, działa krótko i trzeba go wstrzykiwać trzy razy dziennie. W cagrilintide tak zmieniono cząsteczkę, żeby była stabilna, i dołączono do niej kwas tłuszczowy, który przedłuża jej działanie. Okres półtrwania, czyli czas, po którym we krwi zostaje połowa leku, wynosi 159-195 godzin. Dlatego wystarcza jeden zastrzyk podskórny na tydzień.

Jak działa

Cagrilintide pobudza receptory amyliny i spokrewniony z nimi receptor kalcytoniny. Działa w pniu mózgu: w polu najdalszym (area postrema) i w sąsiednim jądrze pasma samotnego, skąd wychodzi sygnał sytości kończący posiłek. Amylina hamuje też wydzielanie glukagonu po jedzeniu, czyli hormonu, który podnosi cukier we krwi. U otyłych myszy w pierwszej dobie po zastrzyku spożycie karmy spadło do 1,2 g, wobec 2,7 g w grupie kontrolnej, a u myszy pozbawionych receptorów amyliny AMY1 i AMY3 lek działał słabiej.

W jakim kierunku się go bada

  • Otyłość i nadwaga
  • Cukrzyca typu 2
  • Połączenie z semaglutydem (CagriSema)
  • Ciśnienie tętnicze u osób z otyłością

Dawkowanie

Dawka
2,4 mgzwiększana stopniowo; w CagriSemie razem z 2,4 mg semaglutydu
Zakres
1,0–2,4 mg
Częstotliwość
1× w tygodniu
Cykl
40–68 tygodni

Co pokazały badania

  • Badania u ludzi

    U dorosłych z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy CagriSema (po 2,4 mg cagrilintide i semaglutydu raz w tygodniu) obniżyła masę ciała po 68 tygodniach średnio o 20,4%, wobec 3,0% na placebo. [7]

  • Badania u ludzi

    Sam cagrilintide w dawce 4,5 mg obniżył masę ciała po 26 tygodniach średnio o 10,8% (11,5 kg), wobec 3,0% na placebo i 9,0% na liraglutydzie 3,0 mg. [2]

  • Badania u ludzi

    W bezpośrednim porównaniu u dorosłych z Japonii i Tajwanu CagriSema obniżyła masę ciała po 68 tygodniach o 18,4%, a sam semaglutyd o 11,9%. [9]

  • Badania u ludzi

    U osób z cukrzycą typu 2 i nadwagą lub otyłością CagriSema obniżyła po 32 tygodniach masę ciała o 15,6%, istotnie więcej niż sam semaglutyd lub sam cagrilintide. Hemoglobina glikowana (HbA1c, średni poziom cukru z ostatnich miesięcy) spadła o 2,2 punktu procentowego. [5]

  • Badania u ludzi

    U dorosłych z cukrzycą typu 2 i nadwagą lub otyłością CagriSema obniżyła masę ciała po 68 tygodniach o 13,7% (placebo: 3,4%). HbA1c na poziomie 6,5% lub niższym miało 73,5% leczonych, wobec 15,9% na placebo. [8]

  • Badania na zwierzętach

    U otyłych myszy cagrilintide zmniejszył spożycie karmy w pierwszej dobie do 1,2 g, wobec 2,7 g w grupie kontrolnej, a przez 3 tygodnie obniżył masę ciała o 3,4 g. [15]

  • Badania na zwierzętach

    U szczurów CagriSema obniżyła masę ciała o 12%. Mniej więcej jedna trzecia tego spadku wynikała z utrzymania wydatku energetycznego, który przy odchudzaniu zwykle maleje. [17]

Dla dociekliwych: pełny przegląd naukowy z mechanizmami, szczegółami badań i bibliografią.

Wprowadzenie

Cagrilintide to długodziałający, lipidowany analog ludzkiej amyliny, opracowany przez Novo Nordisk jako element strategii terapeutycznej nowej generacji w leczeniu otyłości [6]. Amylina (islet amyloid polypeptide, IAPP) jest 37-aminokwasowym peptydem współwydzielanym z insuliną przez komórki beta trzustki w odpowiedzi na posiłek [3]. Fizjologicznie amylina wywołuje sytość kończącą posiłek, spowalnia opróżnianie żołądka i hamuje postprandialne wydzielanie glukagonu, co uzupełnia działanie insuliny i inkretyn [3, 4].

Terapeutyczny potencjał amyliny był znany od lat, jednak natywny peptyd silnie agreguje we włókna amyloidowe i działa krótko. Pramlintyd, syntetyczny analog amyliny stosowany w cukrzycy jako uzupełnienie insulinoterapii, wymaga trzech wstrzyknięć dziennie [6]. W cagrilintide zastosowano modyfikacje stabilizujące cząsteczkę oraz acylację N-końca łącznikiem γGlu z kwasem tłuszczowym C20 [6, 14]. Okres półtrwania wynosi 159-195 godzin, co pozwala na podanie raz w tygodniu [1].

Szczególne zainteresowanie budzi kombinacja cagrilintide z semaglutydem (preparat oznaczony jako CagriSema), która łączy dwa komplementarne mechanizmy regulacji apetytu: amylinowy i inkretynowy (GLP-1). W badaniach klinicznych, w tym w REDEFINE 1, kombinacja ta obniżała masę ciała silniej niż każdy z komponentów osobno [5, 7].


Kluczowe ustalenia

  • Cagrilintide jest acylowanym analogiem amyliny z okresem półtrwania 159-195 godzin, umożliwiającym podanie raz w tygodniu [1]
  • Aktywuje receptory amyliny (kompleksy CTR z RAMP1-3) i receptor kalcytoniny; u myszy spadek masy ciała zależy od receptorów AMY1 i AMY3 [14, 15]
  • W monoterapii (badanie II fazy) cagrilintide 4,5 mg/tydzień obniżył masę ciała o 10,8% wobec 3,0% na placebo po 26 tygodniach [2]
  • W badaniu III fazy REDEFINE 1 CagriSema (2,4 mg + 2,4 mg) obniżyła masę ciała o 20,4% wobec 3,0% na placebo po 68 tygodniach [7]
  • W cukrzycy typu 2 CagriSema 2,4 mg + 2,4 mg obniżała HbA1c o 1,8-2,3 punktu procentowego (program REIMAGINE) i masę ciała o 13,7% (REDEFINE 2) [8, 10-12]
  • Najczęstsze działania niepożądane to przemijające objawy żołądkowo-jelitowe, podobnie jak w klasie agonistów GLP-1 [2, 7, 8, 10-12]

Mechanizm działania

Szlak amylinowy: receptory CTR/RAMP

Amylina działa poprzez heterodimery złożone z receptora kalcytoninowego (CTR) i białek modyfikujących aktywność receptora (RAMP1, RAMP2 lub RAMP3) [3, 15]. Te kompleksy oznacza się jako AMY1, AMY2 i AMY3. Cagrilintide jest agonistą nieselektywnym: pobudza wszystkie trzy receptory amyliny oraz sam receptor kalcytoninowy. Struktury kriomikroskopowe pokazały, że wiąże się z nimi podobnie jak amylina, ale wywołuje odmienną dynamikę konformacyjną receptorów, która może współtworzyć jego skuteczność kliniczną [14].

Amylina działa przede wszystkim w narządach okołokomorowych mózgu [3]. Głównym miejscem jej działania sytościowego jest area postrema (AP) w pniu mózgu; sygnał przekazywany jest dalej do jądra pasma samotnego (NTS), jądra przyramiennego bocznego (LPBN), a stamtąd do bocznego podwzgórza i innych jąder podwzgórza [4]. U myszy cagrilintide aktywował neurony kompleksu grzbietowego nerwu błędnego (DVC) i LPBN. U myszy pozbawionych RAMP1 i RAMP3 lek słabiej obniżał masę ciała, a sygnał cFos w AP był o 57% mniejszy niż u zwierząt dzikiego typu [15].

Atlas transkryptomiczny ponad 530 000 komórek pnia mózgu szczura, myszy i makaka wskazał dwie zachowane ewolucyjnie populacje neuronów z receptorem kalcytoniny, na które działa cagrilintide [16]. Długotrwałe leczenie u szczurów zwiększało w NTS ekspresję peptydu uwalniającego prolaktynę (Prlh) w neuronach Calcr/Prlh. Wyciszenie Prlh w DVC znosiło efekt cagrilintide, ale nie semaglutydu. Neurony te występują także u ludzi [16].

Cagrilintide zaprojektowano jako stabilny analog, który nie wykazuje skłonności natywnej amyliny do tworzenia włókien amyloidowych [6].

Spowalnianie opróżniania żołądka

Amylina i jej analogi spowalniają opróżnianie żołądka [3].

Hamowanie postprandialnego glukagonu

Amylina fizjologicznie hamuje wydzielanie glukagonu przez komórki alfa trzustki po posiłku [4]. W połączeniu z działaniem semaglutydu, który zwiększa glukozozależne wydzielanie insuliny, poprawia to regulację glikemii.

Wydatek energetyczny

Amylina zapobiega kompensacyjnemu spadkowi wydatku energetycznego po redukcji masy ciała [4]. U szczurów CagriSema obniżyła masę ciała o 12% przy spadku spożycia pokarmu o 39%. Zwierzęta karmione tą samą ilością pokarmu (pair-feeding) chudły mniej, a do uzyskania tej samej masy ciała trzeba było zmniejszyć im spożycie o 51%. Około jednej trzeciej efektu CagriSemy wynikało więc z ograniczenia adaptacji metabolicznej [17].

Synergia CagriSema: dwa ramiona regulacji apetytu

CagriSema łączy dwa komplementarne szlaki:

CAGRILINTIDE (amylina)              SEMAGLUTYD (GLP-1)
       │                                    │
  AMY1-3R + CTR                         GLP-1R
  Area postrema, NTS                  Podwzgórze
       │                                    │
  Sytość ośrodkowa                  Sytość ośrodkowa
  Wolniejsze opróżnianie żołądka    Glukozozależne wydzielanie insuliny
  ↓ Glukagon po posiłku             ↓ Glukagon
       │                                    │
       └──────────── RAZEM ─────────────────┘
       Większa redukcja masy ciała niż każdy lek osobno
       (REDEFINE 1, przy przyjmowaniu leku zgodnie z planem:
        CagriSema -22,7%, semaglutyd -16,1%, cagrilintide -11,8%)

Mechanizmy nie są redundantne: u szczurów efekt cagrilintide zależał od Prlh w neuronach Calcr/Prlh; wyciszenie tego genu nie osłabiało działania semaglutydu [16]. W badaniu II fazy u osób z cukrzycą typu 2 CagriSema obniżyła masę ciała istotnie bardziej niż każdy z komponentów osobno [5], a w REDEFINE 1, u osób bez cukrzycy, połączenie także dało większy spadek masy ciała niż każdy lek osobno [7].


Przegląd badań

Cagrilintide w monoterapii: badanie II fazy

W wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu II fazy (Lau i wsp., 2021) 706 dorosłych bez cukrzycy z BMI co najmniej 30 lub co najmniej 27 z nadciśnieniem albo dyslipidemią otrzymywało przez 26 tygodni cagrilintide raz w tygodniu (0,3; 0,6; 1,2; 2,4 lub 4,5 mg), liraglutyd 3,0 mg raz dziennie lub placebo [2]:

RamięRedukcja masy ciała po 26 tygodniach (estymand „trial product”)
Cagrilintide 0,3-4,5 mg6,0-10,8% (6,4-11,5 kg)
Cagrilintide 4,5 mg10,8% (11,5 kg)
Liraglutyd 3,0 mg9,0% (9,6 kg)
Placebo3,0% (3,3 kg)

Wszystkie dawki cagrilintide obniżały masę ciała bardziej niż placebo, a dawka 4,5 mg bardziej niż liraglutyd 3,0 mg (różnica 1,8 punktu procentowego; p=0,03). Podobne wyniki uzyskano niezależnie od przestrzegania leczenia (estymand „treatment policy”) [2].

W badaniu III fazy REDEFINE 1 ramię cagrilintide 2,4 mg w monoterapii (302 osoby) obniżyło masę ciała po 68 tygodniach o 11,8% (estymand „trial product”, czyli przy przyjmowaniu leku zgodnie z planem; placebo: 2,3%) [7, 13]. Skurczowe ciśnienie tętnicze spadło w tym ramieniu o 5,2 mm Hg, wobec 2,8 mm Hg na placebo (ten sam estymand „trial product”) [13].

CagriSema: badanie fazy 1b

W badaniu fazy 1b (Enebo i wsp., 2021) 96 osób z BMI 27,0-39,9 otrzymywało semaglutyd 2,4 mg razem z cagrilintide (0,16-4,5 mg) lub placebo, bez interwencji w styl życia. Dawki obu leków zwiększano co 4 tygodnie przez 16 tygodni, a następnie przez 4 tygodnie podawano dawkę docelową [1]. Po 20 tygodniach:

Ramię (wszystkie z semaglutydem 2,4 mg)Redukcja masy ciała
Cagrilintide 1,2 mg15,7%
Cagrilintide 2,4 mg17,1%
Placebo (kohorty 1-5, łącznie)9,8%
Cagrilintide 4,5 mg15,4%
Placebo (kohorta dawki 4,5 mg)8,0%

Ekspozycja na cagrilintide była proporcjonalna do dawki i nie wpływała na ekspozycję ani eliminację semaglutydu [1].

CagriSema w cukrzycy typu 2: badanie II fazy

W 32-tygodniowym badaniu II fazy (Frias i wsp., 2023) 92 dorosłych z cukrzycą typu 2 i BMI co najmniej 27, leczonych metforminą z inhibitorem SGLT2 lub bez niego, przydzielono do CagriSemy, semaglutydu lub cagrilintide (wszystkie leki zwiększane do 2,4 mg) [5]:

RamięZmiana HbA1cZmiana masy ciała
CagriSema-2,2 pp.-15,6%
Semaglutyd 2,4 mg-1,8 pp.-5,1%
Cagrilintide 2,4 mg-0,9 pp.-8,1%

Spadek masy ciała był na CagriSemie istotnie większy niż na każdym z komponentów (p<0,0001), a spadek HbA1c większy niż na samym cagrilintide; różnica względem semaglutydu w HbA1c nie osiągnęła istotności statystycznej (p=0,075). Czas w zakresie docelowym glikemii (3,9-10,0 mmol/l) w ciągłym monitorowaniu wzrósł na CagriSemie z 45,9% do 88,9% [5].

REDEFINE 1 (faza 3): CagriSema w otyłości

REDEFINE 1 objęło 3417 dorosłych bez cukrzycy z BMI co najmniej 30 lub co najmniej 27 z co najmniej jednym powikłaniem otyłości. Uczestników przydzielono do CagriSemy (2,4 mg + 2,4 mg), semaglutydu 2,4 mg, cagrilintide 2,4 mg lub placebo, wszystkich z interwencją w styl życia, na 68 tygodni [7]. Masa ciała spadła średnio o 20,4% na CagriSemie, wobec 3,0% na placebo (estymand „treatment policy”; różnica 17,3 punktu procentowego). Uczestnicy leczeni CagriSemą częściej niż osoby na placebo osiągali redukcję masy ciała o co najmniej 5%, 20%, 25% i 30% (p<0,001 dla wszystkich porównań) [7].

Przy przyjmowaniu leku zgodnie z planem (estymand „trial product”) spadek masy ciała wyniósł 22,7% na CagriSemie, 16,1% na semaglutydzie, 11,8% na cagrilintide i 2,3% na placebo [7, 13].

W analizie wtórnej skurczowe ciśnienie tętnicze obniżyło się na CagriSemie o 10,9 mm Hg, a rozkurczowe o 5,4 mm Hg, wobec 2,8 i 1,7 mm Hg na placebo. Docelowe wartości ciśnienia osiągnęło 63,0% leczonych CagriSemą i 32,0% osób na placebo [13].

REDEFINE 2 (faza 3): CagriSema w otyłości z cukrzycą typu 2

W REDEFINE 2 (Davies i wsp., 2025) 1206 dorosłych z BMI co najmniej 27, cukrzycą typu 2 i HbA1c 7-10% otrzymywało przez 68 tygodni CagriSemę (2,4 mg + 2,4 mg) lub placebo, wraz z interwencją w styl życia [8]. Masa ciała spadła o 13,7% wobec 3,4% na placebo (różnica 10,4 punktu procentowego). HbA1c na poziomie 6,5% lub niższym osiągnęło 73,5% leczonych, wobec 15,9% na placebo [8].

REDEFINE 5 (faza 3): CagriSema wobec semaglutydu w Azji Wschodniej

W REDEFINE 5 (Yamauchi i wsp., 2026) 331 osób z Japonii i Tajwanu z nadwagą lub otyłością, z cukrzycą typu 2 lub bez niej, otrzymywało przez 68 tygodni CagriSemę lub semaglutyd, oba zwiększane do 2,4 mg [9]. Masa ciała spadła o 18,4% na CagriSemie i o 11,9% na samym semaglutydzie (różnica 6,5 punktu procentowego; p<0,0001) [9].

Program REIMAGINE (faza 3): cukrzyca typu 2

BadaniePopulacjaCzasZmiana HbA1cZmiana masy ciałan
REIMAGINE 1 [11]Cukrzyca leczona dietą i ruchem40 tyg.-1,8 pp. (2,4 + 2,4 mg) i -1,5 pp. (1,0 + 1,0 mg) vs -0,1 pp.-13,8% i -11,8% vs -1,4%189
REIMAGINE 2 [10]Metformina ± inhibitor SGLT268 tyg.-1,91 pp. (2,4 + 2,4 mg) vs -1,75 pp. (semaglutyd 2,4 mg)—2713
REIMAGINE 3 [12]Insulina bazalna ± metformina40 tyg.-2,33 pp. (2,4 + 2,4 mg) i -2,10 pp. (1,0 + 1,0 mg) vs -0,66 pp.-10 do -12%274

W REIMAGINE 2 CagriSema okazała się skuteczniejsza w obniżaniu HbA1c niż sam semaglutyd 2,4 mg (różnica -0,16 punktu procentowego; p=0,0035) [10]. W REIMAGINE 3 CagriSema dodana do insuliny bazalnej obniżyła też masę ciała o 10-12% [12].

Badania przedkliniczne

U otyłych myszy karmionych dietą wysokotłuszczową cagrilintide (3 nmol/kg podskórnie raz dziennie przez 3 tygodnie) obniżył masę ciała o 3,4 g, a w pierwszej dobie zmniejszył spożycie karmy do 1,2 g wobec 2,7 g w grupie kontrolnej [15]. U szczurów CagriSema obniżała masę ciała częściowo przez utrzymanie wydatku energetycznego [17], a efekt cagrilintide zależał od Prlh w kompleksie grzbietowym nerwu błędnego [16].


Dawkowanie i protokoły

Schematy z badań klinicznych

BadanieLekDawka docelowa (raz w tygodniu)Zwiększanie dawkiCzas leczenia
Faza 2 [2]Cagrilintide0,3-4,5 mgDo 6 tygodni26 tygodni
Faza 1b [1]Cagrilintide + semaglutyd0,16-4,5 mg + 2,4 mgCo 4 tygodnie przez 16 tygodni20 tygodni
REDEFINE 1, 2, 5 [7-9]CagriSema2,4 mg + 2,4 mgStopniowo do 2,4 mg68 tygodni
REIMAGINE 1, 3 [11, 12]CagriSema2,4 mg + 2,4 mg lub 1,0 mg + 1,0 mgStopniowo do dawki docelowej40 tygodni
REIMAGINE 2 [10]CagriSema2,4 mg + 2,4 mg lub 1,0 mg + 1,0 mgStopniowo do dawki docelowej68 tygodni

CagriSema (kombinacja)

W badaniach III fazy CagriSema jest stałym połączeniem obu leków (fixed-dose combination) podawanym jako jedno wstrzyknięcie podskórne raz w tygodniu [9, 10]. Dawkę zwiększa się stopniowo; w badaniu fazy 1b oba leki zwiększano jednocześnie co 4 tygodnie [1].

Zasada najmniejszej skutecznej dawki

Niższe dawki także dają wyraźny efekt. W REIMAGINE 1 CagriSema w dawce 1,0 mg + 1,0 mg obniżyła HbA1c o 1,5 punktu procentowego i masę ciała o 11,8%, wobec 1,8 punktu i 13,8% na dawce 2,4 mg + 2,4 mg [11]. W badaniu fazy 1b cagrilintide 1,2 mg z semaglutydem dał spadek masy ciała o 15,7%, wobec 17,1% przy 2,4 mg [1].

Podanie

  • Wstrzyknięcie podskórne raz w tygodniu; w badaniu II fazy uczestnicy wstrzykiwali lek samodzielnie [2]

Profil bezpieczeństwa

Najczęstsze działania niepożądane cagrilintide i CagriSemy to łagodne lub umiarkowane dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, zaparcia i biegunka, oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia; wśród objawów żołądkowo-jelitowych przeważały nudności [2]. W badaniach REDEFINE objawy te były przeważnie przemijające [7, 8].


Perspektywy

Cagrilintide jest rozwijany zarówno jako samodzielny lek w leczeniu otyłości, jak i w stałym połączeniu z semaglutydem do leczenia otyłości i cukrzycy typu 2 [18]. Po programie REDEFINE opublikowano wyniki trzech badań III fazy programu REIMAGINE, w których CagriSema poprawiała kontrolę glikemii niezależnie od dotychczasowego leczenia cukrzycy [10-12].

Koncepcja łączenia agonizmu amylinowego z inkretynowym otwiera drogę do terapii wielomechanizmowych. U otyłych szczurów połączenie cagrilintide z retatrutydem (agonistą receptorów GLP-1, GIP i glukagonu) obniżało masę ciała i spożycie pokarmu bardziej niż każdy lek osobno oraz bardziej niż połączenia z semaglutydem czy tirzepatydem w tych samych dawkach [19].


Bibliografia

  1. Enebo LB, Berthelsen KK, Kankam M, et al. Safety, tolerability, pharmacokinetics, and pharmacodynamics of concomitant administration of multiple doses of cagrilintide with semaglutide 2·4 mg for weight management: a randomised, controlled, phase 1b trial. The Lancet. 2021;397(10286):1736-1748. DOI: 10.1016/S0140-6736(21)00845-X
  2. Lau DCW, Erichsen L, Francisco AM, et al. Once-weekly cagrilintide for weight management in people with overweight and obesity: a multicentre, randomised, double-blind, placebo-controlled and active-controlled, dose-finding phase 2 trial. The Lancet. 2021;398(10317):2160-2172. DOI: 10.1016/S0140-6736(21)01751-7
  3. Hay DL, Chen S, Lutz TA, et al. Amylin: Pharmacology, Physiology, and Clinical Potential. Pharmacological Reviews. 2015;67(3):564-600. DOI: 10.1124/pr.115.010629
  4. Lutz TA. Control of energy homeostasis by amylin. Cellular and Molecular Life Sciences. 2012;69(12):1947-1965. DOI: 10.1007/s00018-011-0905-1
  5. Frias JP, Deenadayalan S, Erichsen L, et al. Efficacy and safety of co-administered once-weekly cagrilintide 2·4 mg with once-weekly semaglutide 2·4 mg in type 2 diabetes: a multicentre, randomised, double-blind, active-controlled, phase 2 trial. The Lancet. 2023;402(10403):720-730. DOI: 10.1016/S0140-6736(23)01163-7
  6. Kruse T, Hansen JL, Dahl K, et al. Development of Cagrilintide, a Long-Acting Amylin Analogue. Journal of Medicinal Chemistry. 2021;64(15):11183-11194. DOI: 10.1021/acs.jmedchem.1c00565
  7. Garvey WT, Blüher M, Osorto Contreras CK, et al. Coadministered Cagrilintide and Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity. New England Journal of Medicine. 2025;393(7):635-647. DOI: 10.1056/NEJMoa2502081
  8. Davies MJ, Bajaj HS, Broholm C, et al. Cagrilintide-Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity and Type 2 Diabetes. New England Journal of Medicine. 2025;393(7):648-659. DOI: 10.1056/NEJMoa2502082
  9. Yamauchi T, Becker NP, Hagemann CA, et al. Efficacy and safety of co-administered cagrilintide and semaglutide versus semaglutide alone in adults with overweight or obesity with or without type 2 diabetes in Japan and Taiwan (REDEFINE 5): a multicentre, randomised, active-controlled, phase 3a trial. The Lancet Diabetes & Endocrinology. 2026;14(6):450-462. DOI: 10.1016/S2213-8587(25)00402-4
  10. Buse JB, Bajaj HS, Dalskov SM, et al. Cagrilintide-semaglutide (CagriSema) versus semaglutide or cagrilintide in people with type 2 diabetes (REIMAGINE 2): a double-blind, randomised, controlled, phase 3 study. The Lancet Diabetes & Endocrinology. 2026;14(8):662-677. DOI: 10.1016/S2213-8587(26)00125-7
  11. Aroda VR, Buzzetti R, Dalskov SM, et al. Efficacy and safety of once-weekly cagrilintide-semaglutide (CagriSema) in adults with type 2 diabetes inadequately controlled on diet and exercise (REIMAGINE 1): a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3a study. The Lancet Diabetes & Endocrinology. 2026;14(8):649-661. DOI: 10.1016/S2213-8587(26)00126-9
  12. Rosenstock J, Billings LK, Gajria R, et al. Cagrilintide-semaglutide (CagriSema) as an add-on to basal insulin in adults with type 2 diabetes (REIMAGINE 3): a randomised, double-blind, placebo-controlled, multicentre, phase 3 study. The Lancet. 2026;408(10549):38-51. DOI: 10.1016/S0140-6736(26)01022-6
  13. Verma S, Böttcher M, Brown P, et al. CagriSema Reduces Blood Pressure in Adults With Overweight or Obesity: REDEFINE 1. Hypertension. 2026;83(2):e26055. DOI: 10.1161/HYPERTENSIONAHA.125.26055
  14. Cao J, Belousoff MJ, Johnson RM, et al. Structural and dynamic features of cagrilintide binding to calcitonin and amylin receptors. Nature Communications. 2025;16(1):3389. DOI: 10.1038/s41467-025-58680-y
  15. Carvas AO, Leuthardt A, Kulka P, et al. Cagrilintide lowers bodyweight through brain amylin receptors 1 and 3. eBioMedicine. 2025;118:105836. DOI: 10.1016/j.ebiom.2025.105836
  16. Ludwig MQ, Coester B, Gordian D, et al. A cross-species atlas of the dorsal vagal complex reveals neural mediators of the effects of cagrilintide on energy balance. Nature Metabolism. 2026;8(6):1350-1367. DOI: 10.1038/s42255-026-01539-3
  17. Jacobsen JM, Halling JF, Blom I, et al. CagriSema drives weight loss in rats by reducing energy intake and preserving energy expenditure. Nature Metabolism. 2025;7(7):1322-1329. DOI: 10.1038/s42255-025-01324-8
  18. Nielsen MJF, Becker NP, Duus HHH, et al. Renal or Hepatic Impairment Does Not Affect Pharmacokinetics, Safety, or Tolerability of Subcutaneous Cagrilintide. Clinical Pharmacokinetics. 2026;65(7):1087-1099. DOI: 10.1007/s40262-026-01654-0
  19. Petersen J, Merrild C, Holm SK, et al. Cagrilintide and retatrutide combination therapy enhances weight loss and metabolic outcomes in obese male rats. Nature Metabolism. 2026. DOI: 10.1038/s42255-026-01603-y

Najczęstsze pytania

Czym jest CagriSema?

To połączenie cagrilintide z semaglutydem, podawane raz w tygodniu w jednym zastrzyku podskórnym, zwykle po 2,4 mg każdego leku. W badaniu REDEFINE 1 dorośli z otyłością lub nadwagą stracili na nim po 68 tygodniach średnio 20,4% masy ciała, wobec 3,0% na placebo. U osób z cukrzycą typu 2 spadek wyniósł po 68 tygodniach 13,7%, wobec 3,4% na placebo.

Czy cagrilintide działa bez semaglutydu?

Tak. W badaniu II fazy sam cagrilintide w dawce 4,5 mg raz w tygodniu obniżył masę ciała po 26 tygodniach o 10,8%, wobec 3,0% na placebo i 9,0% na liraglutydzie. U osób z cukrzycą typu 2 dawka 2,4 mg obniżyła masę ciała po 32 tygodniach o 8,1%. Największy efekt daje jednak połączenie z semaglutydem.

Czym cagrilintide różni się od semaglutydu?

Naśladuje inny hormon. Semaglutyd działa jak GLP-1, hormon jelitowy, a cagrilintide jak amylina, hormon trzustki, i pobudza inne receptory w mózgu. Dlatego oba leki się uzupełniają: u osób z cukrzycą typu 2 połączenie obniżyło masę ciała po 32 tygodniach o 15,6%, istotnie więcej niż każdy z tych leków podawany osobno.

Czy cagrilintide to to samo co pramlintyd?

Nie. Oba leki wzorowano na amylinie, ale pramlintyd działa krótko i trzeba go wstrzykiwać trzy razy dziennie. Cagrilintide ma dołączony kwas tłuszczowy i okres półtrwania 159-195 godzin, więc podaje się go raz w tygodniu.

Czy CagriSema pomaga w cukrzycy typu 2?

Tak. W badaniu REIMAGINE 2 obniżyła hemoglobinę glikowaną (HbA1c) po 68 tygodniach o 1,91 punktu procentowego, wobec 1,75 punktu na samym semaglutydzie 2,4 mg. U osób leczonych insuliną bazalną HbA1c spadła po 40 tygodniach o 2,33 punktu, wobec 0,66 punktu na placebo.

Co wiadomo o bezpieczeństwie?

Najczęstsze są dolegliwości żołądkowo-jelitowe, głównie nudności, a także zaparcia i biegunka, oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. W dużych badaniach III fazy dolegliwości żołądkowo-jelitowe były zwykle łagodne lub umiarkowane i przemijały. Wszystkie opisane badania prowadzono u dorosłych.

Masz pytanie o ten temat?

Napisz, czego zabrakło w tekście albo jakie badanie mamy omówić. Czytamy każdą wiadomość.

Pepto Medica
  • Nowe badaniapublikacje, preprinty i wyniki badań klinicznych
  • Przeglądy naukowemechanizmy działania i stan dowodów
  • Zawsze ze źródłemz linkiem do publikacji

Zgłoś zainteresowanie newsletterem

Przygotowujemy newsletter o badaniach i nowych treściach. Możesz zgłosić zainteresowanie. Wysyłka jeszcze nie działa; zgodę wycofasz, pisząc na peptomedica@protonmail.com.