W skrócie
KLOW to mieszanka czterech peptydów badanych pod kątem regeneracji tkanek: BPC-157, TB-500, KPV i GHK-Cu. Każdy składnik działa innym mechanizmem: od wyciszania stanu zapalnego, przez tworzenie nowych naczyń i ruch komórek naprawczych, po odbudowę kolagenu. W badaniu na szczurach TB-500 wzmacniał gojące się ścięgno Achillesa, a u ludzi żel z GHK-Cu przyspieszał gojenie cukrzycowych owrzodzeń stopy.
Co to jest
KLOW (KLOW Blend) to nazwa handlowa mieszanki czterech peptydów. BPC-157 to peptyd z 15 aminokwasów wywodzący się z białka ochronnego soku żołądkowego. TB-500 to syntetyczny fragment tymozyny beta-4, białka obecnego w niemal wszystkich komórkach. KPV to trzy końcowe aminokwasy hormonu α-MSH, znanego z działania przeciwzapalnego. GHK-Cu to występujący naturalnie w osoczu tripeptyd połączony z jonem miedzi, stosowany także w kosmetykach.
Jak działa
Gojenie przebiega etapami: najpierw stan zapalny, potem napływ komórek naprawczych i tworzenie nowych naczyń, na końcu przebudowa tkanki. Mieszanka łączy peptydy, które w badaniach działały na różne z tych etapów. KPV w komórkach jelita wyciszał szlak zapalny NF-κB. Tymozyna beta-4, z której pochodzi TB-500, wiąże aktynę i pobudza migrację komórek. BPC-157 w komórkach śródbłonka nasilał sygnalizację receptora VEGFR2, kluczowego dla tworzenia naczyń, a u szczurów przyspieszał powrót ukrwienia. GHK-Cu u szczurów zwiększał ilość kolagenu w gojącej się ranie.
W jakim kierunku się go bada
- Urazy ścięgien i więzadeł
- Gojenie ran i owrzodzeń skóry
- Zapalenie jelita grubego
- Regeneracja i pielęgnacja skóry
Dawkowanie
- Dawka
- 3 mg
- Zakres
- 3–4 mg
- Częstotliwość
- 1× dziennie
- Cykl
- 6–8 tygodnipotem około 4 tygodni przerwy
Co pokazały badania
- Badania u ludzi
W randomizowanym badaniu u osób z cukrzycowymi owrzodzeniami stopy żel z GHK-Cu, stosowany obok standardowego leczenia, zwiększył medianę zamknięcia owrzodzenia do 98,5%, wobec 60,8% przy żelu bez substancji czynnej. Zakażeń było mniej: 7% wobec 34%. [25]
- Badania na zwierzętach
U szczurów po zszyciu przeciętego ścięgna Achillesa TB-500 zwiększył wytrzymałość ścięgna i poprawił jego strukturę. BPC-157 i połączenie obu peptydów także wiązały się z lepszymi parametrami gojenia; połączenie dało wyniki zbliżone do pojedynczych peptydów. [1]
- Badania u ludzi
W serii przypadków z jednej kliniki 14 z 16 osób z bólem kolana, z którymi udało się skontaktować, zgłosiło ulgę po wstrzyknięciu do stawu BPC-157, samego lub z tymozyną beta-4. [7]
- Badania u ludzi
W badaniu pilotażowym u 10 z 12 kobiet ze śródmiąższowym zapaleniem pęcherza objawy ustąpiły po jednorazowym wstrzyknięciu BPC-157 w okolice pęcherza. [8]
- Badania u ludzi
W badaniu III fazy u pacjentów z neurotroficznym zapaleniem rogówki krople z tymozyną beta-4 wygoiły ubytek nabłonka u 6 z 10 osób, wobec 1 z 8 przy placebo. Autorzy opisują wyraźny trend na korzyść leczenia (p = 0,066). [17]
- Hodowle komórek i tkanek
W ludzkich liniach komórek nabłonka jelit i limfocytów T KPV w stężeniu 10 nM wyciszał szlak zapalny NF-κB i zmniejszał wydzielanie interleukiny 8. [19]
- Badania na zwierzętach
U myszy z chemicznie wywołanym zapaleniem jelita grubego KPV podawany w wodzie do picia zmniejszał nasilenie stanu zapalnego, m.in. o około połowę obniżając aktywność mieloperoksydazy w jelicie. [19]
Dla dociekliwych: pełny przegląd naukowy z mechanizmami, szczegółami badań i bibliografią.
Wprowadzenie
KLOW (także „KLOW Blend”) to mieszanka czterech peptydów, które od lat budzą zainteresowanie badaczy zajmujących się regeneracją tkanek: BPC-157, TB-500, KPV i GHK-Cu. Każdy z nich ma własny zestaw badań i własny mechanizm działania. Połączenie opiera się na prostej obserwacji: gojenie przebiega etapami, a te peptydy działają na różne z nich.
W tym przeglądzie zbieramy badania nad wszystkimi czterema składnikami: od doświadczeń na komórkach, przez modele zwierzęce, po badania u ludzi. Przy każdym wyniku podajemy, w jakim modelu go uzyskano.
Najważniejsze ustalenia
- Żel z GHK-Cu przyspieszał gojenie cukrzycowych owrzodzeń stopy w randomizowanym badaniu u ludzi
- U szczurów z uszkodzonym ścięgnem Achillesa TB-500 zwiększał wytrzymałość ścięgna; BPC-157 i połączenie obu peptydów także wiązały się z lepszym gojeniem
- BPC-157 nasilał sygnalizację VEGFR2 w komórkach śródbłonka i przyspieszał powrót ukrwienia u szczurów
- KPV wyciszał szlak zapalny NF-κB w komórkach jelita i łagodził zapalenie jelita grubego u myszy
- Tymozyna beta-4, z której pochodzi TB-500, była badana klinicznie w okulistyce i leczeniu ran
Skład mieszanki
Proporcje składników ustala producent. Przykładowa deklaracja dla fiolki 80 mg to po 10 mg BPC-157, TB-500 i KPV oraz 50 mg GHK-Cu.
Cztery etapy gojenia, cztery peptydy
Gojenie tkanek opisuje się jako nakładające się fazy: hemostazę, zapalenie, proliferację (w tym tworzenie nowych naczyń) i przebudowę tkanki. Koncepcja mieszanki KLOW przypisuje każdemu peptydowi rolę w jednej z nich:
| Składnik | Rola w koncepcji | Najważniejsze wyniki | Model |
|---|---|---|---|
| KPV | Kontrola zapalenia | Wyciszenie NF-κB; słabsze zapalenie jelita grubego | Komórki, myszy |
| TB-500 | Ruch komórek | Mocniejsze ścięgno po urazie; badania kliniczne całej tymozyny beta-4 | Szczury; ludzie (tymozyna beta-4) |
| BPC-157 | Tworzenie naczyń | Sygnalizacja VEGFR2; szybsze gojenie ścięgien i więzadeł | Komórki, szczury; pilotaże u ludzi |
| GHK-Cu | Przebudowa tkanki | Więcej kolagenu w ranach; szybsze gojenie owrzodzeń | Szczury; ludzie (podanie na skórę) |
Składniki: mechanizmy i badania
KPV
KPV (Lys-Pro-Val) to trzy końcowe aminokwasy hormonu α-MSH (fragment 11–13).
W ludzkich liniach komórek nabłonka jelit (Caco2-BBE, HT29-Cl.19A) i limfocytów T (Jurkat), pobudzonych cytokinami zapalnymi, KPV w stężeniu 10 nM hamował aktywację NF-κB i kinaz MAP oraz zmniejszał wydzielanie interleukiny 8. Do komórek wnikał przez transporter peptydów PepT1. U myszy z zapaleniem jelita grubego wywołanym DSS (5 zwierząt w grupie, 8 dni) lub TNBS (10 zwierząt w grupie, 2 dni) KPV w wodzie do picia (100 µM) zmniejszał wskaźniki zapalenia. W modelu DSS aktywność mieloperoksydazy, enzymu neutrofili, spadła o około 50% (Dalmasso i wsp., 2008).
W innej pracy KPV łagodził przebieg dwóch mysich modeli zapalenia jelit, a u myszy z niedziałającym receptorem MC1R uchronił przed śmiercią wszystkie leczone zwierzęta. Autorzy wnioskują, że działa co najmniej częściowo niezależnie od tego receptora (Kannengiesser i wsp., 2008).
Mechanizm opisano w komórkach nabłonka oskrzeli. KPV gromadził się w jądrze komórkowym, stabilizował białko IκBα i blokował przenoszenie podjednostki p65 do jądra, czyli kluczowy etap uruchamiania NF-κB (Land, 2012).
KPV, podobnie jak α-MSH, hamował też w hodowlach tworzenie kolonii gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) oraz żywotność grzyba Candida albicans, także w bardzo niskich stężeniach (Cutuli i wsp., 2000).
TB-500 i tymozyna beta-4
Tymozyna beta-4 (Tβ4) to białko z 43 aminokwasów (około 4,9 kDa), obecne w prawie wszystkich komórkach. Jest głównym białkiem wiążącym aktynę w jej pojedynczej postaci, a aktyna to budulec szkieletu komórki, dzięki któremu komórka zmienia kształt i się porusza (Goldstein i wsp., 2005). TB-500 to syntetyczny fragment Tβ4 złożony z 7 aminokwasów (Ac-LKKTETQ, pozycje 17–23), opisany m.in. w pracach analitycznych (Esposito i wsp., 2012; Ho i wsp., 2012).
W hodowli ludzkich komórek śródbłonka Tβ4 zwiększała ich ukierunkowaną migrację 4–6-krotnie w porównaniu z samą pożywką (Malinda i wsp., 1997). Przegląd badań na szczurach, myszach i hodowlach komórek rogówki opisuje szybsze gojenie nabłonka rogówki oraz działanie przeciwzapalne i przeciwapoptotyczne (Sosne i wsp., 2007).
Tymozynę beta-4 badano też klinicznie:
- W randomizowanym badaniu z placebo u zdrowych ochotników (4 grupy po 10 osób) syntetyczną Tβ4 podawano dożylnie w dawkach 42–1260 mg, jednorazowo, a potem codziennie przez 14 dni. Nie odnotowano toksyczności ograniczającej dawkę ani poważnych działań niepożądanych (Ruff i wsp., 2010).
- W badaniu II fazy u 73 osób z owrzodzeniami żylnymi żel z Tβ4 miał profil bezpieczeństwa zbliżony do placebo. Według autorów stężenie 0,03% może przyspieszać gojenie, a u około 25% pacjentów rany zagoiły się całkowicie w ciągu 3 miesięcy (Guarnera i wsp., 2010).
- W badaniu III fazy u pacjentów z neurotroficznym zapaleniem rogówki krople z Tβ4 wygoiły ubytek nabłonka po 4 tygodniach u 6 z 10 osób, wobec 1 z 8 przy placebo (p = 0,066). Dwa tygodnie po zakończeniu leczenia różnica w gojeniu była istotna statystycznie, a pacjenci zgłaszali mniejszy dyskomfort oczu (Sosne i wsp., 2022).
- W dużym badaniu III fazy ARISE-3 w zespole suchego oka (700 osób) wyniki w grupie Tβ4 i placebo były zbliżone (ClinicalTrials.gov, NCT03937882).
Sam TB-500 badano na szczurach po przecięciu i zszyciu ścięgna Achillesa. Podawany dootrzewnowo w dawce 60 µg/kg dziennie przez 4 tygodnie (8 zwierząt w grupie) istotnie zwiększył siłę potrzebną do zerwania ścięgna i poprawił jego obraz histologiczny, w tym uporządkowanie kolagenu (Biçer i wsp., 2026).
BPC-157
BPC-157 to syntetyczny peptyd z 15 aminokwasów, wywodzący się z białka ochronnego soku żołądkowego. Większość badań pochodzi od zespołu z Zagrzebia, który ten peptyd opisał.
W ludzkich komórkach śródbłonka BPC-157 zwiększał ekspresję i internalizację receptora VEGFR2 oraz aktywował szlak VEGFR2–Akt–eNOS. U szczurów z niedokrwieniem kończyny tylnej przyspieszał powrót przepływu krwi (Hsieh i wsp., 2017). Przegląd zespołu z Zagrzebia opisuje w modelach na gryzoniach równoważenie układu tlenku azotu: peptyd przeciwdziałał skutkom zarówno jego zablokowania, jak i nadmiaru (Sikiric i wsp., 2014). W szczurzym modelu nawrotu wrzodu żołądka po klopidogrelu BPC-157 działał ochronnie, głównie przez szlak tlenku azotu (Wu i wsp., 2020).
Przegląd badań nad tkankami miękkimi opisuje szybsze gojenie w szczurzych modelach uszkodzenia ścięgna Achillesa, więzadła pobocznego przyśrodkowego kolana i mięśni szkieletowych (Gwyer i wsp., 2019). Przegląd systematyczny zastosowań w ortopedii i medycynie sportowej objął 36 prac, w tym 35 przedklinicznych i jedną kliniczną (Vasireddi i wsp., 2025). W badaniu na szczurach z przeciętym ścięgnem Achillesa BPC-157 (10 µg/kg dziennie dootrzewnowo przez 4 tygodnie) wiązał się z liczbowo wyższą wytrzymałością ścięgna i lepszymi wynikami histologicznymi (Biçer i wsp., 2026).
BPC-157 opisano też u ludzi w trzech pracach z jednej kliniki na Florydzie:
- w retrospektywnej serii przypadków 17 osób z bólem kolana otrzymało BPC-157 we wstrzyknięciu do stawu, samodzielnie lub z Tβ4; spośród 16 osób, z którymi udało się skontaktować telefonicznie, ulgę zgłosiło 14 (Lee i Padgett, 2021);
- w badaniu pilotażowym u 12 kobiet ze śródmiąższowym zapaleniem pęcherza, które nie odpowiadały na dotychczasowe leczenie, jednorazowo wstrzyknięto łącznie 10 mg BPC-157 wokół zmienionego zapalnie obszaru pęcherza; u 10 objawy ustąpiły całkowicie, u 2 w około 80% (Lee i wsp., 2024);
- w pilotażu bezpieczeństwa dwie osoby otrzymały wlew dożylny 10 mg, a następnego dnia 20 mg BPC-157; nie odnotowano zmian w badaniach laboratoryjnych ani działań niepożądanych (Lee i Burgess, 2025).
GHK-Cu
GHK (glicylo-L-histydylo-L-lizyna) to tripeptyd występujący w ludzkim osoczu, który tworzy kompleks z jonami miedzi, czyli GHK-Cu (Pickart i Margolina, 2018). W kosmetykach występuje pod nazwą Copper Tripeptide-1.
U szczurów GHK-Cu wstrzykiwany co 3 dni do komór umieszczonych pod skórą grzbietu zwiększał, zależnie od dawki, ilość kolagenu, glikozaminoglikanów i białka w tkance naprawczej. Ani sam tripeptyd bez miedzi, ani sama miedź nie dawały takiego efektu (Maquart i wsp., 1993).
W reanalizie publicznych danych z linii komórkowych (Connectivity Map) GHK zmieniał poziom mRNA o co najmniej 50% w około 31% z około 13 400 analizowanych genów. Wśród nich autorzy wskazują geny związane z naprawą tkanek i przebudową macierzy pozakomórkowej (Pickart i Margolina, 2018).
W hodowli ludzkich fibroblastów naświetlanych UVA połączenie GHK-Cu z kwasem hialuronowym zwiększało ekspresję kolagenu IV około 25-krotnie w porównaniu z naświetloną kontrolą. We fragmentach ludzkiej skóry hodowanych z tym samym połączeniem ilość kolagenu IV była około 2-krotnie większa (Jiang i wsp., 2023).
Badania u ludzi dotyczą podania na skórę:
- W wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z zaślepioną oceną u osób z neuropatycznymi owrzodzeniami stopy w cukrzycy żel z GHK-Cu, stosowany codziennie obok standardowego leczenia rany, zwiększył medianę zamknięcia owrzodzenia do 98,5%, wobec 60,8% przy żelu bez substancji czynnej. W większych owrzodzeniach różnica była jeszcze wyraźniejsza, a zakażeń było mniej: 7% wobec 34% (Mulder i wsp., 1994).
- U 6 osób z ostudą preparat zawierający m.in. GHK-Cu, kwas hialuronowy i kwas traneksamowy, podawany urządzeniem do hydroporacji, zmniejszył wskaźnik melaniny, a w wycinkach skóry zwiększył ilość kolagenu IV i prokolagenu (Chae i wsp., 2017).
- Po laserowym wygładzaniu skóry osoby stosujące kosmetyki z GHK-Cu istotnie lepiej oceniały poprawę jakości skóry; w ocenie obiektywnej obie grupy poprawiły się podobnie (Miller i wsp., 2006).
Dawkowanie
Dawkowanie raportowane przez użytkowników
Zestawiliśmy relacje 203 użytkowników, którzy podali własną dawkę mieszanki KLOW (Reddit i forum glp1forum.com, marzec 2025 – wrzesień 2026). Dawki przeliczono na składniki według deklarowanego składu fiolki 80 mg: 50 mg GHK-Cu oraz po 10 mg BPC-157, TB-500 i KPV.
| Parametr | Najczęściej raportowane | Zakres w większości relacji |
|---|---|---|
| Dawka mieszanki na podanie | 3,2 mg (56 osób) | 3–4 mg |
| GHK-Cu na podanie | 2 mg | 2–2,5 mg |
| BPC-157, TB-500, KPV na podanie (każdy) | 0,4 mg | 0,37–0,5 mg |
| Częstotliwość | Raz dziennie | Część osób: 5 dni podawania, 2 dni przerwy |
| Droga podania | Podskórnie | — |
| Cykl | 8 tygodni stosowania, 4 tygodnie przerwy | 6–12 tygodni stosowania, 2–4 tygodnie przerwy |
Najpopularniejszy schemat, 3,2 mg mieszanki raz dziennie (2 mg GHK-Cu i po 400 µg pozostałych peptydów), wielu użytkowników przejmuje od autora protokołu GHK-Cu, z którego wywodzą się mieszanki GLOW i KLOW. Rzadziej raportowane są dawki 4 mg (36 osób) i 8 mg mieszanki (20 osób). Cykle opisało 30 osób.
To relacje użytkowników, a nie zalecenie ani dawka zbadana klinicznie. Rzeczywisty skład fiolek różnych producentów może odbiegać od deklarowanego.
Dawki w badaniach
| Składnik | Badanie | Postać i dawka |
|---|---|---|
| BPC-157 | Szczury, ścięgno Achillesa | 10 µg/kg dziennie dootrzewnowo, 4 tygodnie |
| TB-500 | Szczury, ścięgno Achillesa | 60 µg/kg dziennie dootrzewnowo, 4 tygodnie |
| KPV | Myszy, zapalenie jelita grubego | 100 µM w wodzie do picia, 2–8 dni |
| BPC-157 | Ludzie, zapalenie pęcherza | 10 mg łącznie, jednorazowo, wokół zmian w pęcherzu |
| BPC-157 | Ludzie, pilotaż wlewu dożylnego | 10 mg, następnego dnia 20 mg |
| Tymozyna beta-4 | Ludzie, zdrowi ochotnicy | 42–1260 mg dożylnie, do 14 dni |
| GHK-Cu | Ludzie, owrzodzenia stopy | Żel na ranę, codziennie |
Dawki z badań na zwierzętach dotyczą konkretnego gatunku i modelu.
Bezpieczeństwo
W badaniach klinicznych tymozyny beta-4 nie odnotowano poważnych działań niepożądanych, a żel z nią miał profil bezpieczeństwa zbliżony do placebo (Ruff i wsp., 2010; Guarnera i wsp., 2010). W pilotażach BPC-157 nie zgłoszono działań niepożądanych (Lee i wsp., 2024; Lee i Burgess, 2025). GHK-Cu jest od lat stosowany w kosmetykach. FDA zwracała uwagę, że wstrzykiwane preparaty BPC-157, TB-500 i GHK-Cu mogą wywoływać reakcje immunologiczne, zwłaszcza przy agregacji i zanieczyszczeniach peptydowych. Opisane badania są małe i krótkie; nie ustalają bezpieczeństwa w ciąży, podczas karmienia piersią ani u dzieci.
Kierunki badań
Najciekawsze pytania dotyczą tego, jak składniki działają razem u ludzi: w gojeniu ścięgien i więzadeł, ran oraz w stanach zapalnych jelit. Pierwsze badanie łączące BPC-157 z TB-500 na szczurach pokazało, że oba peptydy wiążą się z lepszym gojeniem ścięgna. Kolejnym krokiem byłyby badania kliniczne porównujące mieszankę z pojedynczymi składnikami.
Korekta (29 września 2026): artykuł przebudowano, poprawiono opis mechanizmów i badań oraz usunięto schemat dawkowania, który nie pochodził z badań.
Powiązane artykuły
- BPC-157: mechanizm działania, przegląd badań nad jednym ze składników mieszanki
- TB-500 i tymozyna beta-4, badania nad fragmentem i całym białkiem
- KPV: peptyd przeciwzapalny, omówienie badań nad KPV
- GHK-Cu: peptyd miedziowy, omówienie badań nad GHK-Cu
Bibliografia
- Biçer O, Adanir O, et al. Effects of BPC-157 and TB-500 on Achilles tendon healing in rats: A histopathological and biomechanical study. Jt Dis Relat Surg. 2026;37(3):822-837. DOI: 10.52312/jdrs.2026.2951
- Vasireddi N, Hahamyan H, et al. Emerging Use of BPC-157 in Orthopaedic Sports Medicine: A Systematic Review. HSS J. 2025;21(4):485-495. DOI: 10.1177/15563316251355551
- Gwyer D, Wragg NM, Wilson SL. Gastric pentadecapeptide body protection compound BPC 157 and its role in accelerating musculoskeletal soft tissue healing. Cell Tissue Res. 2019;377(2):153-159. DOI: 10.1007/s00441-019-03016-8
- Hsieh MJ, Liu HT, Wang CN, et al. Therapeutic potential of pro-angiogenic BPC157 is associated with VEGFR2 activation and up-regulation. J Mol Med (Berl). 2017;95(3):323-333. DOI: 10.1007/s00109-016-1488-y
- Sikiric P, Seiwerth S, Rucman R, et al. Stable gastric pentadecapeptide BPC 157-NO-system relation. Curr Pharm Des. 2014;20(7):1126-1135. DOI: 10.2174/13816128113190990411
- Wu H, Wei M, Li N, et al. Clopidogrel-Induced Gastric Injury in Rats is Attenuated by Stable Gastric Pentadecapeptide BPC 157. Drug Des Devel Ther. 2020;14:5599-5610. DOI: 10.2147/DDDT.S284163
- Lee E, Padgett B. Intra-Articular Injection of BPC 157 for Multiple Types of Knee Pain. Altern Ther Health Med. 2021;27(4):8-13. PMID: 34324435
- Lee E, Walker C, Ayadi B. Effect of BPC-157 on Symptoms in Patients with Interstitial Cystitis: A Pilot Study. Altern Ther Health Med. 2024;30(10):12-17. PMID: 39325560
- Lee E, Burgess K. Safety of Intravenous Infusion of BPC157 in Humans: A Pilot Study. Altern Ther Health Med. 2025;31(5):20-24. PMID: 40131143
- Esposito S, et al. Synthesis and characterization of the N-terminal acetylated 17-23 fragment of thymosin beta 4 identified in TB-500, a product suspected to possess doping potential. Drug Test Anal. 2012;4(9):733-738. DOI: 10.1002/dta.1402
- Ho EN, Kwok WH, et al. Doping control analysis of TB-500, a synthetic version of an active region of thymosin β4, in equine urine and plasma by liquid chromatography-mass spectrometry. J Chromatogr A. 2012;1265:57-69. DOI: 10.1016/j.chroma.2012.09.043
- Goldstein AL, Hannappel E, Kleinman HK. Thymosin beta4: actin-sequestering protein moonlights to repair injured tissues. Trends Mol Med. 2005;11(9):421-429. DOI: 10.1016/j.molmed.2005.07.004
- Malinda KM, Goldstein AL, Kleinman HK. Thymosin beta 4 stimulates directional migration of human umbilical vein endothelial cells. FASEB J. 1997;11(6):474-481. DOI: 10.1096/fasebj.11.6.9194528
- Sosne G, Qiu P, Kurpakus-Wheater M. Thymosin beta 4: A novel corneal wound healing and anti-inflammatory agent. Clin Ophthalmol. 2007;1(3):201-207. PMID: 19668473
- Ruff D, Crockford D, et al. A randomized, placebo-controlled, single and multiple dose study of intravenous thymosin beta4 in healthy volunteers. Ann N Y Acad Sci. 2010;1194:223-229. DOI: 10.1111/j.1749-6632.2010.05474.x
- Guarnera G, DeRosa A, et al. The effect of thymosin treatment of venous ulcers. Ann N Y Acad Sci. 2010;1194:207-212. DOI: 10.1111/j.1749-6632.2010.05490.x
- Sosne G, Kleinman HK, et al. 0.1% RGN-259 (Thymosin ß4) Ophthalmic Solution Promotes Healing and Improves Comfort in Neurotrophic Keratopathy Patients in a Randomized, Placebo-Controlled, Double-Masked Phase III Clinical Trial. Int J Mol Sci. 2022;24(1):554. DOI: 10.3390/ijms24010554
- ClinicalTrials.gov. ARISE-3: Assessment of the Safety and Efficacy of RGN-259 Ophthalmic Solutions for Dry Eye Syndrome. NCT03937882. Dostęp: 29 września 2026.
- Dalmasso G, Charrier-Hisamuddin L, Nguyen HTT, et al. PepT1-mediated tripeptide KPV uptake reduces intestinal inflammation. Gastroenterology. 2008;134(1):166-178. DOI: 10.1053/j.gastro.2007.10.026
- Land SC. Inhibition of cellular and systemic inflammation cues in human bronchial epithelial cells by melanocortin-related peptides: mechanism of KPV action and a role for MC3R agonists. Int J Physiol Pathophysiol Pharmacol. 2012;4(2):59-73. PMID: 22837805
- Kannengiesser K, Maaser C, et al. Melanocortin-derived tripeptide KPV has anti-inflammatory potential in murine models of inflammatory bowel disease. Inflamm Bowel Dis. 2008;14(3):324-331. DOI: 10.1002/ibd.20334
- Cutuli M, Cristiani S, Lipton JM, Catania A. Antimicrobial effects of alpha-MSH peptides. J Leukoc Biol. 2000;67(2):233-239. DOI: 10.1002/jlb.67.2.233
- Maquart FX, Bellon G, Chaqour B, et al. In vivo stimulation of connective tissue accumulation by the tripeptide-copper complex glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+ in rat experimental wounds. J Clin Invest. 1993;92(5):2368-2376. DOI: 10.1172/JCI116842
- Pickart L, Margolina A. Regenerative and Protective Actions of the GHK-Cu Peptide in the Light of the New Gene Data. Int J Mol Sci. 2018;19(7):1987. DOI: 10.3390/ijms19071987
- Mulder GD, Patt LM, Sanders L, et al. Enhanced healing of ulcers in patients with diabetes by topical treatment with glycyl-l-histidyl-l-lysine copper. Wound Repair Regen. 1994;2(4):259-269. DOI: 10.1046/j.1524-475X.1994.20406.x
- Miller TR, Wagner JD, et al. Effects of topical copper tripeptide complex on CO2 laser-resurfaced skin. Arch Facial Plast Surg. 2006;8(4):252-259. DOI: 10.1001/archfaci.8.4.252
- Jiang F, Wu Y, Liu Z, et al. Synergy of GHK-Cu and hyaluronic acid on collagen IV upregulation via fibroblast and ex-vivo skin tests. J Cosmet Dermatol. 2023;22(9):2598-2604. DOI: 10.1111/jocd.15763
- Chae JB, Yang SH, Byun SY, et al. The effects of hydroporation on melasma with anti-aging cocktail. J Cosmet Dermatol. 2017;16(4):e15-e20. DOI: 10.1111/jocd.12313
- FDA. Certain bulk drug substances for use in compounding that may present significant safety risks. Dostęp: 29 września 2026.
Najczęstsze pytania
Z czego składa się KLOW?
Z czterech peptydów: BPC-157, TB-500, KPV i GHK-Cu. Proporcje ustala producent; przykładowa deklaracja dla fiolki 80 mg to po 10 mg BPC-157, TB-500 i KPV oraz 50 mg GHK-Cu.
Jak dawkują KLOW użytkownicy?
Najczęściej raz dziennie, podskórnie, około 3,2 mg mieszanki na podanie, czyli 2 mg GHK-Cu i po 0,4 mg BPC-157, TB-500 i KPV. Rzadziej spotyka się 4 mg lub 8 mg mieszanki. Typowy cykl w relacjach to 6–8 tygodni stosowania i około 4 tygodni przerwy. To relacje użytkowników, a nie zalecenie ani dawka zbadana klinicznie.
Dlaczego łączy się właśnie te cztery peptydy?
Bo w badaniach każdy z nich działał na inny etap gojenia. KPV wyciszał stan zapalny, tymozyna beta-4 (źródło TB-500) pobudzała ruch komórek naprawczych, BPC-157 wspierał tworzenie naczyń, a GHK-Cu odkładanie kolagenu. Najbliżej mieszanki jest badanie na szczurach, w którym połączono BPC-157 z TB-500: oba peptydy wiązały się z lepszym gojeniem ścięgna Achillesa, a ich połączenie dało wyniki zbliżone do pojedynczych składników.
Czym TB-500 różni się od tymozyny beta-4?
Tymozyna beta-4 to białko z 43 aminokwasów, a TB-500 to jego syntetyczny fragment z 7 aminokwasów (Ac-LKKTETQ). Badania kliniczne prowadzono z całą tymozyną beta-4, m.in. w kroplach do oczu i żelu na owrzodzenia; TB-500 badano dotąd na szczurach.
Co wiadomo o GHK-Cu?
GHK-Cu występuje naturalnie w osoczu i jest znanym składnikiem kosmetyków. W randomizowanym badaniu żel z GHK-Cu przyspieszał gojenie cukrzycowych owrzodzeń stopy. U szczurów zwiększał ilość kolagenu i glikozaminoglikanów w gojącej się ranie. W reanalizie danych z hodowli komórek GHK zmieniał aktywność około 4 tysięcy genów, w tym genów związanych z naprawą tkanek.
Na co badano KPV?
Głównie na stany zapalne jelit. W komórkach nabłonka jelit KPV wyciszał szlak zapalny NF-κB, a u myszy z zapaleniem jelita grubego podawany w wodzie do picia zmniejszał nasilenie zapalenia. W hodowlach drobnoustrojów hamował wzrost gronkowca złocistego i żywotność grzyba Candida albicans.
Co wiadomo o bezpieczeństwie?
Tymozyna beta-4 podawana dożylnie zdrowym ochotnikom w dawkach do 1260 mg przez 14 dni nie wywołała poważnych działań niepożądanych, a żel z nią miał profil bezpieczeństwa zbliżony do placebo. W pilotażach BPC-157 nie zgłoszono działań niepożądanych, a w obserwacji wlewu dożylnego u dwóch osób badania laboratoryjne się nie zmieniły. Badania są jednak małe i krótkie, a dane z nich nie ustalają bezpieczeństwa w ciąży, podczas karmienia piersią ani u dzieci.