Przejdź do treści
Przeglądy badań

GHK-Cu: peptyd wpływający na skórę, gojenie ran i włosy

Przegląd badań nad GHK-Cu — naturalnie występującym tripeptydem miedziowym o zdolności modulacji ekspresji ponad 4000 genów, stymulacji syntezy kolagenu oraz właściwościach regeneracyjnych i anti-aging.

Pepto Medica26 lutego 202613 min czytaniaAktualizacja: 10 źródełJak sprawdzamy

W skrócie

GHK-Cu to kompleks krótkiego peptydu GHK (glicyna, histydyna, lizyna) z miedzią, naturalnie obecny we krwi człowieka i badany pod kątem starzenia skóry, gojenia ran i aktywności genów. Według badaczy przyciąga do miejsca uszkodzenia komórki naprawcze i zwiększa wytwarzanie kolagenu, a w hodowlach ludzkich komórek zmieniał aktywność ponad 4000 genów. W randomizowanym badaniu u chorych na cukrzycę z owrzodzeniami stóp mediana zamknięcia powierzchni owrzodzeń wyniosła 98,5% przy żelu z GHK-Cu, wobec 60,8% przy żelu bez peptydu, a w małym badaniu u 13 osób po zabiegu laserem CO2 kosmetyki z GHK-Cu nie dały przewagi nad pielęgnacją bez peptydu w ocenie obiektywnej.

Co to jest

GHK to trójpeptyd (glicyna, histydyna, lizyna) występujący naturalnie w osoczu, ślinie i moczu człowieka. Wyizolował go w 1973 roku Loren Pickart jako składnik osocza, który sprawiał, że stara tkanka wątroby wytwarzała białka jak młodsza. GHK silnie wiąże jon miedzi(II) i tworzy kompleks GHK-Cu, nazywany peptydem miedziowym.

Jak działa

Po urazie gojenie przechodzi od zapalenia do odbudowy tkanki. Według przeglądu z 2008 roku, który zbiera wyniki z wielu modeli doświadczalnych i badań u ludzi, GHK-Cu przyciąga do miejsca uszkodzenia komórki naprawcze (makrofagi, komórki śródbłonka), nasila wytwarzanie kolagenu, elastyny i czynników wzrostu (VEGF, FGF-2) oraz zwiększa namnażanie fibroblastów i keratynocytów. W publicznej bazie Connectivity Map, która zawiera pomiary aktywności genów w hodowlach ludzkich komórek nowotworowych, GHK zmieniał aktywność ponad 4000 genów, co badacze uznają za możliwe wyjaśnienie tych efektów.

W jakim kierunku się go bada

  • Starzenie się skóry
  • Gojenie ran
  • Wzrost włosów
  • Aktywność genów
  • Zmiany w płucach (POChP)

Dawkowanie

Dawka
2 mgzastrzyk podskórny
Zakres
2–2,5 mg
Częstotliwość
1× dziennie
Cykl
6–9 tygodni

Co pokazały badania

  • Badania u ludzi

    W wieloośrodkowym randomizowanym badaniu z zaślepioną oceną u chorych na cukrzycę z neuropatycznymi owrzodzeniami stóp, leczonych standardowo (oczyszczenie rany, odciążenie stopy), mediana zamknięcia powierzchni owrzodzeń podeszwy wyniosła 98,5% przy żelu z GHK-Cu, wobec 60,8% przy żelu bez peptydu (placebo). [6]

  • Badania u ludzi

    W doniesieniu zjazdowym z 2002 roku, opisanym w przeglądzie z 2015 roku, krem z GHK-Cu stosowany przez 12 tygodni przez 71 kobiet z fotostarzeniem zmniejszył wiotkość skóry twarzy, drobne linie i głębokość zmarszczek oraz zwiększył gęstość i grubość skóry. [8]

  • Badania u ludzi

    W randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą u 18 zdrowych osób serum z 2% GHK-Cu nakładane przez 12 tygodni na jedną brew zwiększyło liczbę i grubość włosów w porównaniu z drugą brwią, na którą nakładano podłoże. W badaniu u 13 osób po zabiegu laserem CO2 kosmetyki z GHK-Cu nie dały przewagi nad pielęgnacją bez peptydu w ocenie obiektywnej, choć pacjenci byli z nich bardziej zadowoleni (oba badania opisuje przegląd z 2026 roku). [10]

  • Badania na zwierzętach

    Przegląd z 2015 roku zbiera wyniki, według których GHK-Cu przyspieszał gojenie ran skóry, także łap u psów, a u szczurów, myszy i świń wywoływał ogólnoustrojowe przyspieszenie gojenia. [8]

  • Hodowle komórek i tkanek

    W tkance płuc osób z POChP (64 próbki z 8 płuc) analiza Connectivity Map wskazała GHK jako związek odwracający sygnaturę ekspresji genów rozedmy, a w hodowli fibroblastów z płuc z POChP GHK przywracał zdolność obkurczania i przebudowy kolagenu I, którą wykazywały fibroblasty byłych palaczy bez POChP. [9]

  • Hodowle komórek i tkanek

    W publicznej bazie Connectivity Map, która zawiera pomiary aktywności genów w hodowlach ludzkich komórek nowotworowych po dodaniu różnych związków, GHK zmieniał o co najmniej 50% aktywność ponad 4000 genów. [2]

  • Hodowle komórek i tkanek

    Na wyciętej skórze człowieka (in vitro) miedź z trójpeptydu GHK w 0,68% roztworze przeniknęła przez skórę: w ciągu 48 godzin przez 1 cm² przeszło 136 µg miedzi, a 97 µg pozostało w skórze. [3]

Dla dociekliwych: pełny przegląd naukowy z mechanizmami, szczegółami badań i bibliografią.

Wprowadzenie

GHK-Cu (glicylo-L-histydylo-L-lizyna:miedź(II)) to naturalnie występujący tripeptyd tworzący kompleks z jonem miedzi(II), obecny w ludzkiej plazmie, ślinie, moczu oraz płynie mózgowo-rdzeniowym. Odkryty w 1973 roku przez Lorena Pickarta podczas badań nad wpływem osocza krwi na funkcję hepatocytów, GHK-Cu stał się jednym z najintensywniej badanych peptydów w kontekście regeneracji tkanek, anti-aging i modulacji ekspresji genów.

Pickart zaobserwował, że osocze krwi osób młodych (20-25 lat) stymulowało syntezę białek w starzejących się hepatocytach znacznie silniej niż osocze osób starszych (60-80 lat). Systematyczna frakcjonacja młodego osocza doprowadziła do izolacji tripeptydu GHK jako głównego czynnika odpowiedzialnego za tę różnicę. Późniejsze badania wykazały, że fizjologicznie aktywną formą jest kompleks GHK z jonem Cu²⁺, tworzący się spontanicznie w obecności śladowych ilości miedzi.

Stężenie GHK-Cu w osoczu ludzkim wynosi około 200 ng/ml (10⁻⁷ M) w wieku 20 lat i spada do około 80 ng/ml do 60. roku życia: redukcja o 60%. Ten spadek koreluje z pogorszeniem zdolności regeneracyjnych organizmu, zwolnieniem gojenia ran, utratą gęstości kolagenu w skórze i postępującymi zmianami starczymi. Co niezwykłe, analiza w bazie Connectivity Map wykazała, że GHK-Cu moduluje ekspresję ponad 4000 genów ludzkich, około 31% badanych genów, przesuwając wzorce ekspresji w kierunku profilu charakterystycznego dla młodych, zdrowych tkanek.

Ta unikalna zdolność do globalnej modulacji ekspresji genów, w połączeniu z bezpośrednim działaniem regeneracyjnym, czyni GHK-Cu jednym z najbardziej fascynujących peptydów we współczesnej biomedycynie.


Kluczowe ustalenia

  • GHK-Cu to naturalny tripeptyd ludzki tworzący kompleks z jonem miedzi(II), obecny w osoczu, ślinie i moczu
  • Stężenie w osoczu spada o ~60% z wiekiem, korelując ze spadkiem zdolności regeneracyjnych
  • Moduluje ekspresję ponad 4000 genów, przesuwając profil ekspresji w kierunku wzorca młodych tkanek
  • Stymuluje syntezę kolagenu I, III i V, elastyny, proteoglikanów i glikozaminoglikanów
  • Silnie promuje angiogenezę i rekrutację komórek macierzystych do miejsc uszkodzeń
  • Hamuje nadmierną aktywność metaloproteinaz macierzy (MMP), chroniąc macierz zewnątrzkomórkową
  • Wykazuje działanie przeciwutleniające poprzez indukcję dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) i ferytyny
  • Zwiększa rozmiar mieszka włosowego (według przeglądu z 2008 roku)

Mechanizm działania

Modulacja ekspresji genów

Najbardziej rewolucyjnym aspektem biologii GHK-Cu jest jego zdolność do globalnej modulacji ekspresji genów. Analizy przy użyciu Connectivity Map (cmap) (bazy danych profili ekspresji genów Broad Institute) przeprowadzone przez Pickarta i Margolinę (2018) wykazały, że GHK-Cu wpływa na ekspresję ponad 4000 genów ludzkich (zmiana o co najmniej 50%), co stanowi około 31% genów; według autorów u 59% z nich ekspresja rosła, a u 41% malała.

Kluczowe obserwacje dotyczące modulacji genowej:

Geny naprawy DNA. GHK-Cu aktywuje 47 genów związanych z naprawą DNA, w tym geny szlaku BER (base excision repair), NER (nucleotide excision repair) i MMR (mismatch repair). Jednocześnie hamuje ekspresję 5 genów promujących uszkodzenia DNA.

Geny przeciwutleniające. Peptyd indukuje ekspresję kluczowych enzymów antyoksydacyjnych: dysmutazy ponadtlenkowej (SOD1, SOD2, SOD3), katalazy, peroksydazy glutationowej i transferyny. Jednocześnie hamuje ekspresję genów prooksydacyjnych.

Geny macierzy zewnątrzkomórkowej. GHK-Cu stymuluje ekspresję genów kolagenu (COL1A1, COL3A1, COL5A1), elastyny (ELN), dekoryny, biglykanu oraz enzymów sieciujących macierz (lizylooksydaza, LOX). To tłumaczy jego zdolność do odbudowy struktury skóry i tkanek łącznych.

Geny stanu zapalnego. Peptyd hamuje ekspresję prozapalnych cytokin (IL-6, IL-8, TNF-α) i chemokin, jednocześnie promując ekspresję czynników przeciwzapalnych (TGF-β3, izoforma antyfibrotyczna, IL-10).

Geny supresorowe nowotworów. GHK-Cu aktywuje 42 geny supresorowe nowotworów (m.in. p53, PTEN, BRCA1) i hamuje ekspresję 65 genów promujących nowotworzenie, co wskazuje na potencjalne działanie przeciwnowotworowe.

Synteza kolagenu i macierzy zewnątrzkomórkowej

GHK-Cu bezpośrednio stymuluje fibroblasty do zwiększonej produkcji kolagenu, głównego białka strukturalnego skóry, kości, ścięgien i naczyń krwionośnych. Mechanizm obejmuje:

  • Aktywację szlaku TGF-β/Smad prowadzącą do zwiększenia transkrypcji genów kolagenowych
  • Stymulację produkcji proteoglikanów (dekoryna, wersykan) i glikozaminoglikanów (kwas hialuronowy, siarczan dermatanu)
  • Regulację równowagi MMP/TIMP. GHK-Cu hamuje nadmierną aktywność metaloproteinaz macierzy (MMP-2, MMP-9) i jednocześnie zwiększa ekspresję ich tkankowych inhibitorów (TIMP-1, TIMP-2)
  • Stymulację lizylooksydazy (LOX), enzymu odpowiedzialnego za sieciowanie kolagenu i elastyny, nadającego macierzy wytrzymałość mechaniczną

Badania na kulturach fibroblastów ludzkich wykazały, że GHK-Cu w stężeniu 10⁻⁹ M zwiększa syntezę kolagenu o 70% w porównaniu z kontrolą.

Angiogeneza i gojenie ran

GHK-Cu jest silnym stymulatorem angiogenezy. Promuje proliferację i migrację komórek śródbłonka naczyniowego, tworzenie struktur kapilarnych oraz ekspresję VEGF i FGF-2 (fibroblast growth factor 2). W kontekście gojenia ran, te właściwości proangiogenne łączą się z:

  • Rekrutacją makrofagów do łożyska rany (chemotaksja)
  • Stymulacją proliferacji i migracji keratynocytów
  • Promocją syntezy macierzy zewnątrzkomórkowej przez fibroblasty
  • Hamowaniem nadmiernego stanu zapalnego i bliznowacenia
  • Aktywacją komórek macierzystych skóry

Sumarycznie, GHK-Cu koordynuje wszystkie fazy gojenia ran: zapalną, proliferacyjną i remodelowania, przyspieszając regenerację i poprawiając jakość odtworzonej tkanki.

Aktywność przeciwutleniająca

GHK-Cu wykazuje wielopoziomowe działanie przeciwutleniające:

  • Indukcja enzymów antyoksydacyjnych: zwiększa ekspresję SOD (wszystkich trzech izoform), katalazy i glutationu
  • Chelatacja metali przejściowych: kompleks GHK-Cu reguluje biodostępność miedzi, zapobiegając generowaniu wolnych rodników w reakcji Fentona
  • Indukcja ferytyny: zwiększa ekspresję ferytyny, głównego białka magazynującego żelazo, ograniczając pulę wolnego żelaza zdolnego do generowania ROS
  • Hamowanie peroksydacji lipidów: chroni błony komórkowe przed uszkodzeniem oksydacyjnym

Przegląd badań

Prace Pickarta: odkrywca i główny badacz

Loren Pickart prowadzi badania nad GHK-Cu od ponad pięciu dekad, stanowiąc centralną postać w tej dziedzinie. Jego kluczowe osiągnięcia obejmują:

Pickart i Thaler (1973) opisali GHK jako czynnik z osocza młodych osób, który pobudzał czynność komórek wątroby. Od tej pracy zaczęły się badania nad peptydami miedziowymi (przegląd: Pickart, 2008).

W kolejnych pracach wykazano, że GHK tworzy z jonem miedzi (Cu²⁺) trwały kompleks, a miedź jest potrzebna do jego aktywności biologicznej (przegląd: Pickart, 2008).

Pickart i Margolina (2018), przełomowa praca przeglądowa systematyzująca dane z analizy genomowej. Autorzy podają, że GHK moduluje ekspresję ponad 4000 genów (31,2% genów ludzkich przy progu zmiany o co najmniej 50%), z czego u 59% ekspresja rosła, a u 41% malała. Profil modulacji genowej był konsekwentnie ukierunkowany na wzorce ekspresji charakterystyczne dla młodych, zdrowych tkanek.

Badania dermatologiczne i anti-aging

Przegląd Pickarta i współpracowników (2015) opisuje badania kremów z GHK-Cu u kobiet, bez pełnych danych liczbowych. W badaniu, w którym kremy nakładano na skórę ud, wzrost produkcji kolagenu w biopsjach stwierdzono u 70% kobiet stosujących GHK-Cu, wobec 50% przy kremie z witaminą C i 40% przy kwasie retinowym (Abdulghani i wsp., 1998; przeglądy podają czas stosowania jako miesiąc lub 12 tygodni).

W 12-tygodniowym badaniu u 71 kobiet z łagodnymi do zaawansowanych oznakami fotostarzenia krem z GHK-Cu zmniejszył wiotkość, poprawił klarowność i wygląd skóry twarzy, zmniejszył drobne linie i głębokość zmarszczek oraz zwiększył gęstość i grubość skóry (Leyden i wsp., 2002; doniesienie zjazdowe opisane w przeglądzie). W 12-tygodniowym badaniu kremu pod oczy u 41 kobiet GHK-Cu wypadł lepiej niż placebo i krem z witaminą K.

Przegląd z 2026 roku (Mateescu i wsp.) ocenia dowody kliniczne jako skąpe. W randomizowanym badaniu u 13 osób po zabiegu laserem CO2 kosmetyki z GHK-Cu nie skróciły zaczerwienienia i w ocenie obiektywnej nie dały przewagi nad pielęgnacją bez peptydu, choć pacjenci stosujący GHK-Cu byli bardziej zadowoleni. W randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą u 18 zdrowych osób serum z 2% GHK-Cu nakładane przez 12 tygodni na jedną brew zwiększyło liczbę i grubość włosów w porównaniu z drugą brwią, na którą nakładano podłoże; autorzy przeglądu zaznaczają, że nie określono w nim formy chemicznej kompleksu ani ilości docierającej do skóry.

Gojenie ran

Mulder i współpracownicy (1994) w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z zaślepioną oceną i placebo sprawdzili żel z GHK-Cu (Iamin Gel) u chorych na cukrzycę z neuropatycznymi owrzodzeniami stóp. Wszyscy otrzymywali standardowe leczenie: chirurgiczne oczyszczenie rany na początku badania, codzienne nakładanie odmierzonej dawki preparatu, obuwie odciążające i edukację. Mediana zamknięcia powierzchni owrzodzeń podeszwy wyniosła 98,5% przy żelu z GHK-Cu, wobec 60,8% przy żelu bez peptydu (p < 0,05), a w owrzodzeniach większych niż 100 mm² 89,2% wobec −10,3% (p < 0,01). W owrzodzeniach leczonych zaraz po oczyszczeniu zakażenia wystąpiły w 7% wobec 34% przy placebo (p < 0,05).

Wzrost włosów

Pyo i współpracownicy (2007) badali analog GHK-Cu, czyli kompleks AHK-Cu (alanylo-histydylo-lizyna z miedzią), a nie GHK-Cu. AHK-Cu w stężeniach 10⁻¹²–10⁻⁹ M wydłużał ludzkie mieszki włosowe ex vivo i zwiększał proliferację komórek brodawki włosowej in vitro, a przy 10⁻⁹ M podnosił stosunek Bcl-2/Bax. Wyników tych nie przenosimy na GHK-Cu.

Dla GHK-Cu przegląd z 2008 roku wymienia zwiększenie rozmiaru mieszka włosowego, a przegląd z 2026 roku opisuje wspomniane badanie split-face na brwiach u 18 osób.

Potencjał przeciwnowotworowy

Analiza genomowa GHK-Cu przez Pickarta i Margolinę ujawniła, że peptyd aktywuje 42 geny supresorowe nowotworów i hamuje 65 genów związanych z promocją nowotworzenia. W szczególności GHK-Cu zwiększa ekspresję kaspazy-3 (executioner caspase), p53, PTEN i BRCA1, jednocześnie hamując ekspresję BCL-2 (antyapoptotyczne) i MYC (onkogen).

Badania in vitro na liniach komórek nowotworowych (NCI-60 panel) wykazały, że GHK-Cu hamuje proliferację wybranych linii nowotworowych, w tym raka jelita grubego i raka płuca, przy stężeniach mikroMolowych. Mechanizm obejmuje indukcję apoptozy i hamowanie inwazyjności przez modulację metaloproteinaz.


Dawkowanie w badaniach

Opisy badań z GHK-Cu, które zebraliśmy, dotyczą preparatów nakładanych na skórę: kremów, serum i żelu na owrzodzenia. Tabela zestawia to, co podają źródła; nie jest zaleceniem dawkowania, a stężeń kremów i żelu z badań klinicznych opisy nie podają.

BadaniePostaćCzasCzęstotliwośćŹródło
Chorzy na cukrzycę z neuropatycznymi owrzodzeniami stópżel z GHK-Cu (Iamin Gel)nie podanocodziennie, odmierzona dawkaMulder i wsp. 1994
71 kobiet z fotostarzeniem, twarzkrem z GHK-Cu12 tygodninie podanoprzegląd Pickart i wsp. 2015
41 kobiet z fotostarzeniem, okolica oczukrem pod oczy z GHK-Cu12 tygodninie podanoprzegląd Pickart i wsp. 2015
67 kobiet w wieku 50–59 lat, twarzkrem z GHK-Cu12 tygodni2 razy dziennieprzegląd Pickart i wsp. 2015
Wycięta skóra człowieka, in vitro0,68% wodny roztwór GHK-Cu48 godzinjednorazowo, dawka nieograniczonaHostynek i wsp. 2011

Dawkowanie raportowane przez użytkowników

Zestawiliśmy relacje 501 użytkowników Reddita, którzy opisali własne stosowanie GHK-Cu w zastrzykach (m.in. r/Peptides i r/PeptideSource, 2021–2026); każdą osobę liczymy raz. 499 osób wstrzykiwało preparat podskórnie, a 2 domięśniowo. U osób stosujących gotowy blend (np. GLOW lub KLOW) liczymy dawkę samego GHK-Cu według podanego składu. Relacje o kremach i serum nie podają dawki w miligramach, więc nie weszły do zestawienia. Tabela podaje dawkę na jedno podanie.

ParametrNajczęściej raportowaneZakres w większości relacji
Dawka na jedno podanie2 mg (213 osób)2–2,5 mg (279 z 501 osób)
Częstotliwość1× dziennie (284 z 344 osób, które ją podały)Część osób: 5× w tygodniu (24) albo 2× dziennie (18)
Droga podaniaZastrzyk podskórny—
Długość cyklu8 tygodni (11 z 44 osób, które ją podały)6–9 tygodni (26 z 44 osób)

Szerzej: 428 z 501 osób podało od 1 do 3 mg na podanie. Poniżej 1 mg stosowało 13 osób, a powyżej 3 mg 60 (od 3,3 do 10 mg). Część osób dzieli dawkę dobową na kilka wstrzyknięć; w tabeli liczymy pojedyncze podanie. Długość cyklu podały 44 osoby, które cykl ukończyły albo opisały swój stały schemat; kolejne 53 podały tylko, jak długo stosują preparat w chwili pisania (32 z nich najwyżej 4 tygodnie), więc tych wartości nie liczymy jako cyklu.

To relacje użytkowników, a nie zalecenie ani dawka zbadana klinicznie.


Profil bezpieczeństwa

Opisy badań kremów z GHK-Cu w przeglądach Pickarta i współpracowników (2015, 2018) nie podają częstości zdarzeń niepożądanych, liczby odstawień ani grup porównawczych pod tym kątem. Autorzy, wśród których jest odkrywca peptydu, oceniają, że w kosmetykach i w badaniach gojenia ran u ludzi nie zgłoszono problemów. To ocena autorów, a nie wynik badania bezpieczeństwa.

Przegląd z 2026 roku uznaje dowody kliniczne za skąpe i nazywa GHK-Cu obiecującym, ale niepotwierdzonym klinicznie. W badaniu serum na brwi u 18 osób nie zgłoszono poważnych zdarzeń niepożądanych. Autorzy tego przeglądu zwracają uwagę, że miedź może uczulać kontaktowo osoby wrażliwe. Opisane badania dotyczyły głównie kobiet stosujących kremy do 12 tygodni; ciąża, karmienie piersią i dzieci nie są w nich opisane.


Perspektywy

GHK-Cu znajduje się na fascynującym etapie rozwoju, z kilkoma obiecującymi kierunkami:

Genomika i medycyna personalizowana. Zdolność GHK-Cu do modulacji ponad 4000 genów otwiera perspektywy wykorzystania tego peptydu w medycynie personalizowanej. Analiza indywidualnego profilu ekspresji genów mogłaby umożliwić identyfikację pacjentów, którzy odniosą największe korzyści z terapii GHK-Cu.

Neurodegeneracja. Wstępne dane wskazują, że GHK-Cu może mieć neuroprotekcyjne właściwości, moduluje ekspresję genów związanych z chorobą Alzheimera (redukcja amyloidu beta, hamowanie tau hiperfosforylacji) i chorobą Parkinsona. Zdolność do chelacji miedzi w OUN jest szczególnie istotna, biorąc pod uwagę rolę dyshomeostazy metali w neurodegeneracji.

Zaawansowane formulacje transdermalne. Rozwój nanotechnologicznych systemów dostarczania (liposomów, nanostrukturalnych nośników lipidowych (NLC), mikroigieł biodegradowalnych) może dramatycznie poprawić przenikanie GHK-Cu przez barierę skórną, zwiększając skuteczność formulacji miejscowych.

Inżynieria tkankowa. GHK-Cu jest badany jako składnik rusztowań (scaffolds) w inżynierii tkankowej, hydrogele, nanofibre i macierze biodegradowalne wzbogacone GHK-Cu przyspieszają zasiedlanie rusztowań przez komórki i tworzenie nowej tkanki.

Terapia przeciwstarzeniowa. Jako jeden z nielicznych peptydów o udokumentowanym spadku stężenia z wiekiem i jednoczesnej zdolności do „resetowania" wzorców ekspresji genów, GHK-Cu stanowi naturalnego kandydata do interwencji anti-aging. Kombinacja suplementacji systemowej z aplikacją miejscową może stanowić kompleksową strategię spowalniania procesów starzenia.

Potencjał onkologiczny. Zdolność GHK-Cu do aktywacji genów supresorowych nowotworów i hamowania onkogenów wymaga dalszych badań w modelach in vivo. Jeśli te wyniki zostaną potwierdzone, GHK-Cu mógłby stanowić uzupełnienie konwencjonalnych terapii przeciwnowotworowych.


Bibliografia

  1. Pickart L. The human tri-peptide GHK and tissue remodeling. Journal of Biomaterials Science, Polymer Edition. 2008;19(8):969-988. doi:10.1163/156856208784909435

  2. Pickart L, Margolina A. Regenerative and protective actions of the GHK-Cu peptide in the light of the new gene data. International Journal of Molecular Sciences. 2018;19(7):1987. doi:10.3390/ijms19071987

  3. Hostynek JJ, Dreher F, Maibach HI. Human skin penetration of a copper tripeptide in vitro as a function of skin layer. Inflammation Research. 2011;60(1):79-86. doi:10.1007/s00011-010-0238-9

  4. Abdulghani AA, Sherr A, Shirin S, et al. Effects of topical creams containing vitamin C, a copper-binding peptide cream and melatonin compared with tretinoin on the ultrastructure of normal skin. Disease Management and Clinical Outcomes. 1998;1(4):136-141. doi:10.1016/S1088-3371(98)00011-4

  5. Leyden J, Stephens T, Finkey M, Appa Y, Barkovic S. Skin care benefits of copper peptide containing facial cream. American Academy of Dermatology 60th Annual Meeting. 2002.

  6. Mulder GD, Patt LM, Sanders L, et al. Enhanced healing of ulcers in patients with diabetes by topical treatment with glycyl-l-histidyl-l-lysine copper. Wound Repair and Regeneration. 1994;2(4):259-269. doi:10.1046/j.1524-475x.1994.20406.x

  7. Pyo HK, Yoo HG, Won CH, et al. The effect of tripeptide-copper complex on human hair growth in vitro. Archives of Pharmacal Research. 2007;30(7):834-839. doi:10.1007/BF02978833

  8. Pickart L, Vasquez-Soltero JM, Margolina A. GHK peptide as a natural modulator of multiple cellular pathways in skin regeneration. BioMed Research International. 2015;2015:648108. doi:10.1155/2015/648108

  9. Campbell JD, McDonough JE, Zeskind JE, et al. A gene expression signature of emphysema-related lung destruction and its reversal by the tripeptide GHK. Genome Medicine. 2012;4(8):67. doi:10.1186/gm367

  10. Mateescu DM, Gavrilescu DM, Mincioaga RI, et al. GHK-Cu as a bioactive metallopeptide and drug-delivery cargo: coordination chemistry, formulation science, therapeutic evidence, and a translational roadmap. Pharmaceutics. 2026;18(9):1077. doi:10.3390/pharmaceutics18091077

Najczęstsze pytania

Czym jest GHK-Cu?

GHK-Cu to kompleks trójpeptydu GHK (glicyna, histydyna, lizyna) z jonem miedzi(II). GHK występuje naturalnie w osoczu, ślinie i moczu człowieka, a jego stężenie we krwi spada z wiekiem: z około 200 ng/ml w wieku 20 lat do około 80 ng/ml w wieku 60 lat. Badacze zestawiają ten spadek ze słabszą regeneracją organizmu.

Czy GHK-Cu zmienia aktywność genów?

Tak, w hodowlach komórek. W publicznej bazie Connectivity Map, która zawiera pomiary aktywności genów w ludzkich komórkach nowotworowych po dodaniu różnych związków, GHK zmieniał o co najmniej 50% aktywność ponad 4000 genów, czyli około 31% badanych; według autorów u 59% z nich aktywność rosła, a u 41% malała. W fibroblastach człowieka GHK odtwarzał wzorzec aktywności genów wywoływany przez czynnik TGF-β, a w fibroblastach z płuc chorych na POChP przywracał zdolność obkurczania i przebudowy kolagenu I.

Co pokazały badania u ludzi?

W wieloośrodkowym randomizowanym badaniu u chorych na cukrzycę z owrzodzeniami stóp mediana zamknięcia powierzchni owrzodzeń wyniosła 98,5% przy żelu z GHK-Cu, wobec 60,8% przy żelu bez peptydu. W badaniach kosmetycznych serum z GHK-Cu zwiększyło liczbę i grubość włosów brwi u 18 osób w porównaniu z podłożem, a krem stosowany przez 12 tygodni przez 71 kobiet zmniejszył zmarszczki i wiotkość skóry twarzy (doniesienie zjazdowe z 2002 roku). Po zabiegu laserem CO2 u 13 osób kosmetyki z GHK-Cu nie dały przewagi nad pielęgnacją bez peptydu w ocenie obiektywnej.

Czy GHK-Cu przenika przez skórę?

Tak, w badaniu laboratoryjnym na wyciętej skórze człowieka (in vitro): miedź z GHK-Cu przeniknęła przez skórę, a część została w niej jako zapas. Z 0,68% roztworu w ciągu 48 godzin przeszło 136 µg/cm² miedzi, a 97 µg/cm² pozostało w skórze. Mierzono miedź, a nie sam peptyd.

Jak GHK-Cu wpływa na gojenie ran?

Przyspieszał gojenie u ludzi i u zwierząt. W wieloośrodkowym randomizowanym badaniu u chorych na cukrzycę z owrzodzeniami stóp mediana zamknięcia powierzchni owrzodzeń wyniosła 98,5% przy żelu z GHK-Cu, wobec 60,8% przy żelu bez peptydu, a w owrzodzeniach leczonych zaraz po oczyszczeniu rany zakażenia wystąpiły w 7% wobec 34% przy placebo. Przegląd z 2015 roku zbiera wyniki szybszego gojenia ran skóry i ran łap u psów oraz ogólnoustrojowego gojenia u szczurów, myszy i świń.

Co wiadomo o wpływie na włosy?

W randomizowanym badaniu u 18 zdrowych osób serum z 2% GHK-Cu nakładane przez 12 tygodni zwiększyło liczbę i grubość włosów brwi w porównaniu z brwią, na którą nakładano podłoże (przegląd z 2026 roku). Przegląd z 2008 roku wymienia też zwiększenie rozmiaru mieszka włosowego. Często przywoływane badanie na ludzkich mieszkach włosowych ex vivo (Pyo i wsp., 2007) dotyczyło innego peptydu, AHK-Cu, więc nie jest wynikiem dla GHK-Cu.

Czy GHK-Cu jest bezpieczny?

Ryzyka nie da się ocenić liczbowo, bo opisy badań nie podają częstości zdarzeń niepożądanych. W badaniu serum na brwi u 18 osób nie zgłoszono poważnych zdarzeń niepożądanych, a odkrywca peptydu, Loren Pickart, pisze, że w kosmetykach i badaniach gojenia ran u ludzi nie zgłoszono problemów; to jego ocena, a nie wynik badania bezpieczeństwa. Przegląd z 2026 roku przypomina, że miedź może uczulać osoby wrażliwe, a badania kosmetyczne trwały do 12 tygodni i nie opisują kobiet w ciąży, karmiących piersią ani dzieci.

Masz pytanie o ten temat?

Napisz, czego zabrakło w tekście albo jakie badanie mamy omówić. Czytamy każdą wiadomość.

Pepto Medica
  • Nowe badaniapublikacje, preprinty i wyniki badań klinicznych
  • Przeglądy naukowemechanizmy działania i stan dowodów
  • Zawsze ze źródłemz linkiem do publikacji

Zgłoś zainteresowanie newsletterem

Przygotowujemy newsletter o badaniach i nowych treściach. Możesz zgłosić zainteresowanie. Wysyłka jeszcze nie działa; zgodę wycofasz, pisząc na peptomedica@protonmail.com.