Praktyka

BPC-157 + TB-500 — czy łączenie peptydów regeneracyjnych ma sens?

Połączenie BPC-157 i TB-500 to najpopularniejszy stack peptydowy do regeneracji tkanek. Co wiemy o synergii tych dwóch substancji?

Pepto Medica25 lutego 20263 min read

Zastrzeżenie: Treść ma charakter informacyjny. Nie stanowi porady medycznej. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek peptydu skonsultuj się z lekarzem.

BPC-157 i TB-500 to dwa najczęściej omawiane peptydy regeneracyjne. Choć oba wspierają gojenie tkanek, działają różnymi mechanizmami — co stanowi podstawę do ich łączenia w tzw. stack. Przyjrzyjmy się, co wiemy o tym połączeniu i jakie są jego ograniczenia.

Różne mechanizmy, wspólny cel

BPC-157 — naprawa lokalna

BPC-157 działa głównie poprzez:

  • Stymulację angiogenezy (VEGF) — tworzenie nowych naczyń krwionośnych w miejscu urazu
  • Aktywację szlaku FAK-paxillin — przyspieszenie migracji komórek do miejsca uszkodzenia
  • Modulację tlenku azotu (NO) — regulacja przepływu krwi

Działanie BPC-157 jest bardziej lokalne — najsilniej oddziałuje w okolicach miejsca podania.

TB-500 — mobilizacja systemowa

TB-500 (syntetyczny fragment Tymozyny Beta-4) działa poprzez:

  • Regulację polimeryzacji aktyny — kluczową dla ruchliwości komórek
  • Przyspieszenie migracji komórek naprawczych do miejsca urazu
  • Działanie przeciwzapalne — redukcja cytokin prozapalnych

TB-500 ma charakter bardziej systemowy — rozprzestrzenia się po całym organizmie niezależnie od miejsca podania.

Potencjalna synergia

Łącząc oba peptydy, teoretycznie adresuje się dwa komplementarne aspekty regeneracji:

  1. BPC-157 buduje infrastrukturę naczyniową — dostarcza krew i składniki odżywcze do miejsca urazu
  2. TB-500 mobilizuje komórki naprawcze — które migrują do uszkodzonej tkanki
  3. Oba zmniejszają stan zapalny, ale różnymi szlakami

Należy podkreślić: dane na temat tego stacku pochodzą głównie z badań przedklinicznych i raportów anegdotycznych. Kontrolowane badania kliniczne tego połączenia u ludzi nie zostały opublikowane.

Przykładowe protokoły dawkowania

Poniższe dawki pochodzą z literatury przedklinicznej i dostępnych protokołów off-label. Nie są to zatwierdzone schematy kliniczne.

Faza początkowa (tydzień 1–2)

PeptydDawkaCzęstotliwość
BPC-157250–500 mcg2× dziennie, podskórnie
TB-5002–2,5 mg2× w tygodniu, podskórnie

Faza podtrzymująca (tydzień 3–6)

PeptydDawkaCzęstotliwość
BPC-157250 mcg1–2× dziennie
TB-5002 mg1× w tygodniu

Uwagi praktyczne

  • BPC-157 zaleca się podawać blisko miejsca urazu — ze względu na jego lokalny charakter działania
  • TB-500 można podać w dowolne miejsce podskórnie — działa systemowo
  • Zalecane są osobne strzykawki dla każdego peptydu
  • Typowy cykl: 4–8 tygodni, z przerwą 2–4 tygodnie

Kiedy nie łączyć

Istnieją sytuacje wymagające szczególnej ostrożności:

  • Aktywne procesy nowotworowe — zarówno BPC-157 (angiogeneza), jak i TB-500 (migracja komórek) mogą teoretycznie wspierać wzrost guza
  • Ciąża i karmienie piersią — brak danych bezpieczeństwa
  • Choroby autoimmunologiczne — modulacja immunologiczna może zaostrzać objawy
  • Leki przeciwzakrzepowe — BPC-157 wpływa na system NO i potencjalnie na koagulację

Kiedy wystarczy jeden peptyd?

  • Problemy żołądkowo-jelitowe → BPC-157 (szczególne powinowactwo do przewodu pokarmowego)
  • Rozległe urazy wielotkankowe → TB-500 (działanie systemowe)
  • Ograniczony budżet → BPC-157 jest częściej wybierany przy urazach lokalnych

Podsumowanie

Połączenie BPC-157 i TB-500 to najpopularniejszy stack peptydowy do regeneracji tkanek. Jego uzasadnienie opiera się na komplementarności mechanizmów: lokalna naprawa naczyniowa (BPC-157) plus systemowa mobilizacja komórek naprawczych (TB-500). Dane kliniczne u ludzi są jednak ograniczone, a decyzja o stosowaniu powinna być skonsultowana z lekarzem.

Więcej artykułów na blogu

Sprawdź inne praktyczne poradniki dotyczące peptydów lub przejdź do szczegółowych przeglądów naukowych.