Retatrutyd: wyniki topline badania fazy III TRIUMPH-1 — do 28,3% redukcji masy ciała

Aktualizacja z 10 października 2026: pełna publikacja

29 września 2026 pełne wyniki TRIUMPH-1 opublikowano w New England Journal of Medicine (DOI: 10.1056/NEJMoa2604169, PubMed). Według abstraktu publikacji badanie objęło 2339 dorosłych z otyłością bez cukrzycy. W analizie obejmującej wszystkich uczestników (ITT) masa ciała spadła po 80 tygodniach o 17,6% na dawce 4 mg, 23,7% na 9 mg i 25,0% na 12 mg, wobec 3,9% przy placebo.

Publikacja opisuje też dwa pierwszorzędowe punkty końcowe w podgrupach. U 574 osób z chorobą zwyrodnieniową kolana ból w skali WOMAC zmniejszył się o 3,9 i 4,1 punktu na dawkach 9 i 12 mg, wobec 2,5 przy placebo. U 243 osób z obturacyjnym bezdechem sennym liczba bezdechów i spłyceń oddechu spadła o 34,3 i 32,1 na godzinę, wobec 9,6 przy placebo (analiza ITT; pierwszorzędowa analiza hybrydowa dała różnice wobec placebo 1,6 i 1,8 punktu WOMAC oraz 24,4 i 21,9 zdarzenia AHI). Abstrakt podaje, że najczęstsze były działania żołądkowo-jelitowe. Szczegóły, w tym wyniki TRIUMPH-2 u osób z cukrzycą typu 2 (The Lancet), omawiamy w artykule o retatrutydzie.

Dalsza część strony to pierwotny opis komunikatu sponsora z maja 2026. Na 10 października 2026 rejestr NCT05929066 nadal nie zawiera tabel wyników.

Co pokazano

Według komunikatu Lilly z 21 maja 2026 TRIUMPH-1 było randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem kontrolowanym placebo u dorosłych z otyłością lub nadwagą i co najmniej jedną chorobą współistniejącą, bez cukrzycy. Sponsor podał 2339 randomizowanych uczestników. Aktualny rekord NCT05929066 podaje enrollment 2335; przyczyny tej różnicy nie wyjaśniono w przytoczonym komunikacie.

Po 80 tygodniach dla dawki 12 mg sponsor podał średnią redukcję masy o 28,3% według efficacy estimand: oszacowania zakładającego pozostawanie na badanej interwencji i niewłączanie niedozwolonych metod kontroli masy. Według treatment-regimen estimand, uwzględniającego uczestników niezależnie od przestrzegania interwencji lub rozpoczęcia takich metod, wynik wyniósł 25,0%. Nie są to sprzeczne liczby, lecz odpowiedzi na odmienne pytania analityczne.

Bezpieczeństwo w komunikacie

Dla 12 mg nudności zgłaszano u 42,4% uczestników wobec 14,8% przy placebo. Dyzestezja, czyli zaburzenia czucia, wystąpiła u 12,5% wobec 0,9%. Odstawienia z powodu działań niepożądanych wyniosły 11,3% wobec 4,9%. Łagodny lub umiarkowany charakter większości objawów nie oznacza, że każdy uczestnik tolerował leczenie.

Korekta z 26 września 2026: wcześniejsze 20,9% dyzestezji przy 12 mg nie odpowiadało danym wskazanego źródła; poprawiono je na 12,5% i dodano odsetki odstawień.

Jak to interpretować

Źródłem tych liczb jest komunikat sponsora, nie pełna recenzowana publikacja. Wyniki nie dowodzą równoważności z chirurgią bariatryczną ani przewagi nad aktywnym lekiem, ponieważ grupą porównawczą było placebo. Rejestr ma status COMPLETED, ale na dzień odczytu 26 września 2026 nie zawiera tabel wyników. Weryfikacja tej aktualizacji dotyczy zgodności z komunikatem i rekordem rejestru; nie ustala, czy od tego czasu pojawiła się każda możliwa publikacja konferencyjna lub czasopiśmiennicza.

Pełny komunikat Lilly, 21 maja 2026. Dostęp: 26 września 2026.